Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

Η αληθινη αξια....





Ηταν καποτε ενα 16χρονο αγορι, ηταν πολυ δυστυχισμενο. ολοι τον θεωρουσαν αχρηστο, δν εδιναν σημασια σε οτι ελεγε και τον περιφρονουσαν συνεχως. μια μερα αποφασισε να παει σε εναν σοφο γερο για να του πει πως να λυσει το προβλημα.

"δασκαλε, θελω να με βοηθησεις, μονο εσυ μπορεις γτ εισαι σοφος"
"τι σημβαινει?"
"ολοι με κατηγορουν για οτι κανω, λενε πως ειμαι αχρηστος και δν θα καταφερω τπτ ποτε στη ζωη μου, δν μου δινουν σημασια, με θεωρουν αναξιο για οτιδηποτε"
"λυπαμαι αλλα εχω μια πολυ σημαντικη δουλεια νεαρε, δν μπορω να σε βοηθησω τωρα, πρπειε πρωτα να κανω τη δουλεια, ειναι επιγον....αν ομως με βοηθησεις να τελειωσω με τη δουλεια γρηγορα τοσο γρηγοροτερα θα μπορεσω να σε βοηθησω κι εγω"
"ενταξει, τι πρεπει να κανω?"


ο γεροντας εβγαλε ενα δαχτυλιδι και το εδωσε στο αγορι, του ειπε να παει να το πουλησει στο χωριο με οσο περισσοτερο κερδος μπορει, μα με τπτ να μην δεχτει να το πουλησει για λιγοτερο απο ενα χρυσο φλουρι.

το αγορι ετρεξε γρηγορα στην αγορα κι αρχισε να το πλασαρει σε οσο περισσοτερο κοσμο μπορει ζητωντας το λιγοτερο ενα χρυσο φλουρι. αλλοι γελουσαν ανω αλλοι δν του εδιναν καν σημασια. ως οτου ειχε την καλοσυνη καποιος και ηρθε και του ειπε πως κανενας δν θα αγοραζε ενα τετοιο δαχτυλιδι για ενα χρυσο φλουρι, ηταν παρα πολλα. ο νεαρος συνεχισε ως το βραδυ. καποιοι προσφεραν εως και δυο ασημενια φλουρια μα κανενας δν δεχοταν να το αγορασει για ενα χρυσο φλουρι, ωστοσο το αγορι ειχε εντολες να μην το πουλησει για κατω απο ενα χρυσο φλουρι. γυρισε στον δασκαλο απογοητευμενος και του ειπε πως κανενας δν εδινε ενα χρυσο φλουρι, οι μεγαλυτερες προσφορες ηταν ενα ή δυο ασημενια

. ο δασκαλος τοτε ειπε "σωστα, πρεπει πρωτα να μαθουμε την αξια του και μετα να το πουλησουμε, πηγαινε στον κοσμηματοπωλη να μαθεις την αξια του". το αγορι πηγε και αφου ο κοσμηματοπωλης το εξετασε με το φακο του, το περιεργαστηκε κατω απ'το φως, το ζυγισε, το εξετασε ειπε στο αγορι "πες στον αφεντη σου πως δν μπορω να του δωσω περισσοτερα απο 70 χρυσα φλουρια....το πολυ 90". "90 χρυσα φλουρια????" εκανε το αγορι με απορρια και εκλπηξη συναμα. "ναι" ειπε αταραχα ο κοσμηματοπωλης. το αγορι κατενθουσιασμενο πηρε το δαχτυλιδι και πηγε πισω στον δασκαλο και του ειπε πως ο κοσμηματοπωλης ειπε οτι θα εδινε απο 70 εως και 90 ολοκληρα χρυσα φλουρια!!!!

"καθισε" ειπε ο γεροντας οταν τον ακουσε. "εισαι κι εσυ σαν αυτο το δαχτυλιδι, ενα κοσμημα πολυτιμο και μοναδικο που μονο ενας πραγματικα ειδικος μπορει να σε εκτιμησει αληθινα. γτ γυριζεις εδω κι εκει μεσ'τη ζωη σου ζητωντας να εκτιμησει ο καθενας την πραγματικη σου αξια??????"



justh think of.....

3 σχόλια:

  1. Πολύ όμορφη ιστορία.Την έχω διαβάσει σε ένα βιβλίο που μου είχε δώσει κάποιος. "ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ" λεγόταν αν δε κάνω λάθος και είχε μέσα πολλές άλλες ιστορίες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ναι απο αυτο ειναι παρμενη.....;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολύ όμορφο βιβλίο! Σε μια μέρα το διάβασα!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή