Mυνηματα...

Και καθε φορα βλεπω πως εχω παει μυνημα διαφορετικο απο τους περισσοτερους....δν ξερω, νιωθω ηλιθιος οταν συμβαινει αυτο αν και μου φενεται σοφο να παιρνει ο καθενας το δικο του διαφορετικο μυνημα απο καθε γεγονος και να το προσαρμοζει στν χαρακτηρα του και στο πως θα διδαχτει και θα βοηθηθει απο αυτο. π.χ ειδα μια ταινια με αλλους, "ο λογος του βασιλια", εξαιρετικη, βασικα η καλυτερη ταινια που εχω δει!!!


{ειναι ο βασιλιας της αγγλιας που τραυλιζει και δν μπορει να βγαλει λογους και να μιλησει στο λαο. πηγαινει σε ενα λογοθεραπευτη και γινονται φιλοι, του λεει τα προβληματα του, συζητανε κτλ κτλ και εξελισεται σε μια πολυ ομορφη φιλια, μιας και ηταν και οι δυο μονοι. ο βασιλιας ηταν ατομο απαισιοδοξο και δν πιστευε στον εαυτο του.ο αλλος τον ενθαρυνε.}


 εμενα μου αρεσε τοσο το οτι βρηκε εναν φιλο, το οτι η ταινια προβαλε την αρετη της φιλιας, την ομορφια της σχεσης μεταξυ δυο ανθρωπων, το πως η φλογα της αγαπης (εστω φιλικης) μπορει να λιωσει τους παγους της μοναξιας και της ανιας. μου αρεσε που ειδα αυτο να συμβαινει εστω σε ταινια. καποιος αλλος ειπε πως ο λογοθεραπευτης βρηκε απλα εναν πλουσιο αλλα χαζο ανθρωπο και εξασφαλισε την υπολοιπη ζωη του. συγγνωμη, συγγνωμη εγω δν ειδα αυτο....εγω ειχα ενα ζεστο χαμογελο καθ'ολη τη διαρκεια, βλεποντας τη φιλια να νικα, και εξω η ρηχη αυτη σκεψη μου στοιχιωσε το μυαλο....ο καθενας παιρνει ενα διαφορετικο μυνημα, ειναι κακο αυτο? με ειπαν ρομαντικο κι ονειροπολο. πρακτικα χρησιμοποιησαν αυτεςτις ηπιες λαξεις βαζοντας τες απλα να αντιπροσωπευσουν  το "ηλιθιος" ή μαλλον "μαλακας". απλα το ειπαν με αλλες λεξεις...κι αυτο με στεναχωρησε, βλεπω οντως ομορφα τη ζωη? μηπως στα αληθεια ειναι μειωνεκτιμα αυτο??? σκεφτομαι λαθος??? συγγνωμη.....

Η αληθινη αξια....

Ηταν καποτε ενα 16χρονο αγορι, ηταν πολυ δυστυχισμενο. ολοι τον θεωρουσαν αχρηστο, δν εδιναν σημασια σε οτι ελεγε και τον περιφρονουσαν συνεχως. μια μερα αποφασισε να παει σε εναν σοφο γερο για να του πει πως να λυσει το προβλημα.

"δασκαλε, θελω να με βοηθησεις, μονο εσυ μπορεις γτ εισαι σοφος"
"τι σημβαινει?"
"ολοι με κατηγορουν για οτι κανω, λενε πως ειμαι αχρηστος και δν θα καταφερω τπτ ποτε στη ζωη μου, δν μου δινουν σημασια, με θεωρουν αναξιο για οτιδηποτε"
"λυπαμαι αλλα εχω μια πολυ σημαντικη δουλεια νεαρε, δν μπορω να σε βοηθησω τωρα, πρπειε πρωτα να κανω τη δουλεια, ειναι επιγον....αν ομως με βοηθησεις να τελειωσω με τη δουλεια γρηγορα τοσο γρηγοροτερα θα μπορεσω να σε βοηθησω κι εγω"
"ενταξει, τι πρεπει να κανω?"

ο γεροντας εβγαλε ενα δαχτυλιδι και το εδωσε στο αγορι, του ειπε να παει να το πουλησει στο χωριο με οσο περισσοτερο κερδος μπορει, μα με τπτ να μην δεχτει να το πουλησει για λιγοτερο απο ενα χρυσο φλουρι.

το αγορι ετρεξε γρηγορα στην αγορα κι αρχισε να το πλασαρει σε οσο περισσοτερο κοσμο μπορει ζητωντας το λιγοτερο ενα χρυσο φλουρι. αλλοι γελουσαν ανω αλλοι δν του εδιναν καν σημασια. ως οτου ειχε την καλοσυνη καποιος και ηρθε και του ειπε πως κανενας δν θα αγοραζε ενα τετοιο δαχτυλιδι για ενα χρυσο φλουρι, ηταν παρα πολλα. ο νεαρος συνεχισε ως το βραδυ. καποιοι προσφεραν εως και δυο ασημενια φλουρια μα κανενας δν δεχοταν να το αγορασει για ενα χρυσο φλουρι, ωστοσο το αγορι ειχε εντολες να μην το πουλησει για κατω απο ενα χρυσο φλουρι. γυρισε στον δασκαλο απογοητευμενος και του ειπε πως κανενας δν εδινε ενα χρυσο φλουρι, οι μεγαλυτερες προσφορες ηταν ενα ή δυο ασημενια

. ο δασκαλος τοτε ειπε "σωστα, πρεπει πρωτα να μαθουμε την αξια του και μετα να το πουλησουμε, πηγαινε στον κοσμηματοπωλη να μαθεις την αξια του". το αγορι πηγε και αφου ο κοσμηματοπωλης το εξετασε με το φακο του, το περιεργαστηκε κατω απ'το φως, το ζυγισε, το εξετασε ειπε στο αγορι "πες στον αφεντη σου πως δν μπορω να του δωσω περισσοτερα απο 70 χρυσα φλουρια....το πολυ 90". "90 χρυσα φλουρια????" εκανε το αγορι με απορρια και εκλπηξη συναμα. "ναι" ειπε αταραχα ο κοσμηματοπωλης. το αγορι κατενθουσιασμενο πηρε το δαχτυλιδι και πηγε πισω στον δασκαλο και του ειπε πως ο κοσμηματοπωλης ειπε οτι θα εδινε απο 70 εως και 90 ολοκληρα χρυσα φλουρια!!!!

"καθισε" ειπε ο γεροντας οταν τον ακουσε. "εισαι κι εσυ σαν αυτο το δαχτυλιδι, ενα κοσμημα πολυτιμο και μοναδικο που μονο ενας πραγματικα ειδικος μπορει να σε εκτιμησει αληθινα. γτ γυριζεις εδω κι εκει μεσ'τη ζωη σου ζητωντας να εκτιμησει ο καθενας την πραγματικη σου αξια??????"


justh think of.....

O ελεφαντας...

Ο ελεφαντας του τσιρκου, ενα θεορατο ζωο που αφου κανει το νουμερο του το αλυσοδενουν με μια ισχυρη, δε λεω, αλυσιδα δεμενη σε ενα μικροσκοπικο ξυλο, μπιγμενο στο εδαφος. ειναι ολοφανερο πως μπορει να το σκασει!! η αλυσιδα ειναι παιχνιδακι μπροστα στην ανυπολογιστη σωματικη του δυναμ! γτ μενει εκει? γτ δν το σκαει? τι τον κραταει???? ειναι δαμασμενος λενε. μα αν ειναι δαμασμενος τι τις θελει τις αλυσιδες? μυστηριο.....ο ελεφαντας δν το σκαει επειδη τον εδεναν εκει απο πολυ πολυ μικρο!!! σιγουρα τοτε μικρος, ειχε προσπαθησει παρα πολυ ειχε τραβηξει, ειχε σπρωξει και ειχε ιδρωσει απο προσπαθεια πασχιζοντας για ελευθερια...τοτε δν μπορουσε και καποτε, υστερα απο πολλες ματαιες προσπαθειες, παραδεχτηκε την αδυναμια του, αποφασισε πως ειναι ματαιο και σταματησε. κι αυτο χαραχτηκε στη μνημη του. χαραχτηκε στο νου του "δν μπορω και ποτε δν θα μπορεω". ετσι κι εμεις ζουμε στα ορια της αναμνησης ενος εαυτου μας που δν μπορεσε, καποτε, κι ετσι πιστευουμε πως δν μπορουμε να κανουμε ενα σωρο πραγματα!!! πρεπει ομως να προσπαθουμε για να μαθουμε, ισως σημερα μπορουμε, ισως οχι, ισως αυριο, μεθαυριο, του χρονου....just think of....

Το πιο πολυτιμο....

Ηταν καποτε μια σοφη γυναικα που ταξιδευε στα βουνα και σε ενα ρυακι ειδε μια πολυτιμη πετρα, ενα διαμαντι και το πηρε. λιγες μερες μετα συναντησε εναν ταλεπωρημενο και πεινασμενο ταξιδιωτη και ανοιξε το σακιδιο της για να μοιραστει μαζι του το φαγητο της. αυτος ειδε την πολυτιμη περτα και την παρακαλεσε να του την δωσει. αυτη χωρις δευτερη σκεψη και κανεναν δισταγμο του την εδωσε αμεσως. ο τασξιδιωτης εφυγε ευχαριστημενος, θα πουλουσε την πετρα και θα εξασφαλιζε του κοσμου τα καλα για την υπολοιπη ζωη του. ομως γρηγορα το μετανιωσε κι αποφασισε να γυρισει την πετρα πισω. οταν βρηε την γυναικα της ειπε "ξερω ποσο πολυτιμη ειναι η πετρα αλλα σου την επιστρεφω με την ελπιδα να μου δωσεις κατι ακομα πιο πολυτιμο: τι ηταν αυτο μεσα σου που σου επετρεψε να μου την δωσεις χωρις δισταγμο??"

...just think of...

Προθεση....

Ηταν καποτε ενας καλοκαρδος, πανσοφος γεροντας που παρ'ολη τη μεγαλη ηλικια του ηταν ζωντανος σαν εφηβος και ολοι τον θαυμαζαν για την εξυπναδα, την παρατηρητικοτητα του, τις πολλες και βαθιες γνωσεις του και τη βαθια μεγαλοψυχια του. ειχε μεγαλη οικογενεια με πολλα εγγονια τα οποια αν και τον θαυμαζαν, εκνευρισμενα απο το οτι ηταν αλανθαστος αποφασισαν να του τη φερουν. συμφωνησαν να παρουν ενα μικρο σπουργιτι και να το κρυψουν στη χουφτα τους και να ρωτησουν τον γεροντα αν ειναι ζωντανο ή νεκρο. αν ελεγε νεκρο θα το αφηναν απ'τη χουφτα να πεταξει, αν ελεγε ζωντανο θα το επνιγαν αμεσως μεσ'τη χουφτα και θα το παρουσιαζαν νεκρο. πηγε λοιπον ο ενας εγγονος και οι αλλοι κρυμενοι παρακολουθουσαν ευχαιστιμενοι. "παπου ειναι νεκρο ή ζωντανο???" ρωτησε ο εγγονος. κι ο γεροντας με ενα γλυκητατο χαμογελο "αγαπητο μου παιδι, κι αυτο, οπως και ολα τα πραγματα, εξαρταται απο την προθεση σου..."

...just think of....

Ψαχνοντας την τυχη....

Ηταν καποτε ενας ανδρας που ηταν ατυχος εντελως και εψαχνε παντα να βρει την τυχη του. μια μερα μεσ'τη μιζερια του αποφασισε να παει να συμβουλευτει εναν μοναχο για το που θα βρει την τυχη. στο δρομο συναντησε εναν πεινασμενο λυκο, μια πανεμορφη αλλα δυστυχισμενη γυναικα και ενα δεντρο σχεδον ξεραμενο και τους υποσχεθηκε οταν συναντουσε τον μοναχο να ζητουσε απαντηση και για τα δικα τους προβληματα. οταν βρηκε το μοναχο αυτος του ειπε "η τυχη σου κοιμαται, γυρισε σπιτι σου και ξυπνησε την!". ο ανδρας ετρεξε να γυρισει σπιτι πανευτυχης που ειχε την απαντηση. συναντοντας το ξεραμενο δεντρο του ειπε πως το προβλημα ηταν οτι υπηρχε θαμενο στις ριζες του ενα σακι χρυσαφι και γιαυτο δν μπορουσε να αποροφησει το νερο. το δεντρο τον παρακαλεσε να σκαψει και να βγαλει το σακι με το χρυσο. ετσι κι εγινε. για το δεντρο δν ειχε καμια αξια ο χρυσος και ειπε στον ανθρωπο να το κρατησει, αυτος ομως αρνηθηκε γτ βιαζοταν να φτασει σπιτι του να ξυπνησει την τυχη του. υστερα συναντησε την πανεμορφη, δυστυχισμενη γυναικα και της ειπε πως το προβλημα ηταν πως δν βρηκε ακομα τον ανδρα που θα την αγαπουσε. αυτη τοτε του προτεινε να την παντρευτει ομως αυτος αρνηθηκε γτ βιαζοταν να παει σπιτι να ξυπνησει την τυχη του. κι οταν συναντησε τον πεινασμενο λυκο του ειπε "ο μοναχος ειπε να βρεις εναν ανοητο ανθρωπο και να τον φας και δν θα πεινασεις" κι ετσι ο λυκος εφαγε τον ανθρωπο.....

........just think of........

Oποιον ταισεις....

Ενας νεαρος ινδιανος ρωτησε μια μερα, γεματος αγωνια το σοφο παππου του: "καθημερινα, με ολα αυτα που συμβεινουν στη ζωη μου, νιωθω σαν να ζουν μεσα μου δυο λυκοι που συνεχως παλευουν. ο ενας εκδικητικος, αγριος και βιαιος, ενω ο αλλος συμπονετικος και δικαιος, γεματος αγαπη. ποιος απο τους δυο τελικα θα υπερισχυσει?" κι ο παππους με ενα ζεστο γελιο: "οποιον ταιζεις περισσοτερο.."

..just think of...

Ονειρο...

Ειδα χθες βραδυ ενα ονειρο. ονειρευτηκα πως περπατουσα στην αμμουδια με το Θεο και ψηλα στον ουρανο φωτιζονταν σκηνες απ'τη ζωη μου. για καθε σκηνη στην αμμο υπηρχαν δυο χναρια, τα δικα μου και του Θεου. οταν η τελευταια σκηνη της ζωης μου φωτιστηκε μπροστα μου. γυρισα πισω. και ειδα πως πολλες φορες στη διαδρομη της ζωης μου, δν ηταν δυο τα χναρια, αλλα ενα, και βλεποντας καλυτερα προσεξα πως αυτο συνεβαινε παντα στις πιο δυσκολες και λυπημενες στιγμες της ζωης μου. στεναχωρηθηκα και ειπα στο Θεο: "Κυριε, ειπες πως αν επαιρνα το δρομο σου θα ησουν παντα διπλα μου. αλλα βλεπω οτι στις πιο δυσκολες στιγμες της ζωης μου υπαρχουν μονο τα δικα μου χναρια στην αμμο. στις στιγμες που σε χρειαζομουν περισσοτερο εσυ με εγκατελειψες." και ο Θεος μου απαντησε: "αγαπημενε μου, σ'αγαπω τοσο πολυ και ποτε μου δν θα μπορουσα να σε εγκαταλειψω στις δυσκολες στιγμες της προσπαθειας και του πονου....οταν στην πορεια μας ειδες πως δν ηταν δυο τα χναρια στην αμμουδια, ηταν γτ σε κρατουσα στην αγκαλια μου"

...just think of....

Αγαπη δε μη εχω...

Οπως υποσχεθηκα στην προηγουμενη αναρτηση, αυτο το συγκλονιστικο, απειροστης σοφιας κειμενακι απο τον Α.Παυλο...(πρωτα το προτοτυπο, μετα μεταφραση, ελπιζω να μην σας κουρασει, αξιζει!)

Προς Κορινθιους Α'
54-55 μ.Χ

"Οτι εχουμε η αγαπη"

"Εαν τις γλωσσες των ανθρωπων και των αγγελων λαλω
αγαπην δε μη εχω
γεγονα χαλκος ηχων ή κυμβλον αλαλαζον
και εαν εχω προφητειαν και ειδω τα μυστηρια παντα και πασαν την γνωσιν
και εαν εχω πασα την πιστιν ωστε ορη μεθιστανειν
αγαπην δε μη εχω
ουδεν ειμι η αγαπη μακροθυμει, χρηστευεται, η αγαπη ου ζηλοι, η αγαπη ου περπευεται
ου φυσιουται
παντα στεγει, παντα πιστευει, παντα ελπιζει, παντα υπομενει
η αγαπη ουδεποτε εκπιπτει, ειτε γνωσεις καταργηθησεται, εκ μερους δε γινοσκομεν
και εκ μερους δε προφητευομεν
Νυνι δε μενει πιστις, ελπις, αγαπη. Τα τρια ταυτα. Μειζων δε τουτων η αγαπη. "


Μεταφραση (δικη μου, αρα κατα προσεγγιση και ισως με λαθη, με συγχωρειτε)

"Ακομα κι αν γνωριζω και μιλω ολες της γλωσσες των ανθρωπων και των αγγελων
αγαπη δν εχω
ακομα κι αν μιλω στο βημα και με ακουν ολοι
ακομα κι αν μπορω να προφητευω τα παντα, αν γνωριζω ολα τα μυστηρια κι εχω οολη τη γνωση
κι αν εχω πιστη τοσο δυνατη ωστε να μετακινω βουνα
αγαπη δν εχω
η αγαπη δν ξεχνα, δν αχρηστευεται, η αγαπη δν ζηλευει, η αγαπη δν περιαυτολοει (δν εχει αλαζονεια)
η αγαπη δν συμπεριφερεται με περιφανεια/εγωκεντρικα (προφανως ειναι ταπεινη)
παντα βρισκει στεγη, παντα πιστευει, παντα ελπιζει, παντα υπομενει
η αγαπη ποπτε δν χανεται, κι αν οι γνωσεις ολες χαθουν
Παντα μενουν η πιστη, η ελπιδα, η αγαπη. Αυτα τα τρια. Σημαντικοτερο ειν'η αγαπη."

"οτε ημην νηπιος
ως νηπιος ελαλουν
ως νηπιος εφρονουν
ως νηπιος ελογιζομην"

"ειμαι παιδι
μιλω σαν παιδι
σκεφτομαι σαν παιδι"

2.54...

2.54 δειχνει το ρολοι κατω στη γραμμη στην επιφανεια εργασιας.....αστερια εξω δν εχει, σαν να ειναι η γη μια φυλακη, τα συννεφα βαζουν φρενο στα ρομαντικα χαζεματα προς τα βαθη της αβυσου του συμπαντος...κι αισθανομαι πνιγμενος, χωρις ελπιδα, εδω στις δινες του μυαλου, χαμενος στις σκεψεις και στον πονο...ναι, δν ξερω τι συμπερενετε απο αυτα που γραφω και αναρτω αυτες τις μερες, παντως εγω βρισκομαι σε μια απο τις δυστυχεστερες και δυσκολοτερες περιοδους στη ζωη μου. φοβαμαι, φοβαμαι πολυ....δν ξερω πως να συνεχισω, τι κι αν πηρα γνωσεις ή εμπιρειες? δν εχω αγαπη τωρα....και για αλλη μια φορα διαπιστωνω ποσο αναντικαταστατη ειναι...τωρα που το ειπα, το "το παν στη ζωη μας η αγαπη" θα ειναι μια καλη αναρτηση να κανω να δειτε αυτο το συγκλονιστικο κειμενο...μεγαλη απαισιοδοξια, δν πειραζει ομως ελπιζω ο αινσταιν να εχει δικιο "ο θεος ειναι πολυ περιπλοκος αλλα ποτε με κακο σκοπο", μεγα αινσταιν ας εχεις δικιο και παλι, να με βγαλεις ασπροπροσωπο! για αλλη μια φορα εδω σας ανοιγω τη χαοτικη ψυχη μου, δν ξερω τι και γτ σας γραφω απλα, εκφραζω οτι ακριβως μου ερχεται στο μυαλο τη δεδομενη στιγμη...ασχετο, εχασε κι ο παοκ χθες, (ειδα το κασκολ και το θυμηθηκα ααχχαχα)δν πειραζει ευελπιστουμε στο κυπελλο :P:P (κλ μη φανταστειτε τπτ φανατισμους, ριλαξ εμαι! χαχ ). παλευω να σωθω, γτ θα πεσω σε καταθλιψη σε λιγο, αφηστε μεγαλη στεναχωρια!!(οχι για τον παοκ εννοειται!!..προσωπικο) και πηγε 3.10 και ακομα γραφω οτι μου ρθει, θα το διαβασετε ηθελα να ξερα? ελπιζω συνεχιζοντας να πανε ολα καλα....αυτη η αναρτση δν εχει εικονα, η εικονα θα ειναι το κειμενο αυτη τη φορα.....3.14

Σοβαρος και χιουμορ...

Το χιουμορ θα μας σωσει!!! ναι το πιστευω απολυτα αυτο.....εγω γενικα ημουν πολυ του χιουμορ (και ειμαι) οσο σοβαρες κι αν σας φενονται οι αναρτησεις, οταν μιλαμε για θεματα και θεμε να πουμε κατι, μια αληθεια, οκ δν κοροιδευομαστε...!! ολα αυτα τα χρονια λοιπον εκανα ολες αυτες (και απειρες αλλες) τις σκεψεις που σας δινω εδω, διαβαζα και στοχαζομουν, με αποτελεσμα να ειχα αποψεις για πολλα θεματα τις οποιες ομως κανεις δν επαιρνε στα σοβαρα διοτι ολοι ηξεραν πως περνουσα το 95% του χρονου μου μαζι τους κανοντας αυθορμητο χιουμορ.....ποσο μ'αρεσει αυτο! χαλαρωνει τον αλλον να κανεις πλακα. ομως με ενοχλουσε που δν μπορουσα να εκφερω γνωμη και δν την επαιρνε κανεις υπ'οψιν του (οχι οτι τωρα βεβαια δν συμβαινει αυτο :P)...τον τελευταιο χρονο λοιπον εχασα το χιουμορ μου, ηθελα οι αλλοι να δουν λιγο αυτα που πιστευα, να προβληματιστουν...ετσι σιγα σιγα το χιουμορ χαθηκε...βεβαια το ξαναβρηκα αμεσως και το ξαναβρισκω ανα πασα στιγμη.....αλλα δν μου βγαινει πια στο ετσι, εκει που καθομαι...τι να πω, οριμαζωωω!!! καλο ή κακο????

Heaven is a place on earth...

Ωραια μουσικη, υπεροχα λογια....βασικα ηθελα να εκφρασω δικες μου σκεψεις για το "ο παραδεισσος βρισκεται στη γη" αλλα αφου υπαρχει και το τραγουδι.....

Εγω λοιπον πραδεισσο θεωρω (και αυτο υποπτευομαι πως συμβολικα εννοει και η καινη διαθηκη, αλλα ας μην μπλεξω το θρηκσευτικο θεμα) το γεγονος να υπαρχουν ανθρωποι γυρω σου και να υπαρχει αγαπη, "ο παραδεισσος βρικσεται στον απεναντι μου" ειπε αυτος που δν θυμαμαι ποιος ειναι και εχει δικιο, τι πιο υπεροχο απο το να υπαρχουν ανθρωποι να επικοινωνεις και να ζεις με αγαπη??? αντιθετα λεω κολαση το να ειναι κανεις μονος, χωρις δυνατοτητα επικοινωνιας με αλλους, ΧΩΡΙΣ ΑΛΛΟΥΣ, οχι μισος λοιπον, ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ, ΕΛΛΕΙΨΗ.....φανταστειτε τη γη διχως οντα, φανταστειτε να ειστε μονοι σας....δν υπαρχει χειροτερη κολαση, η απολυτη μοναξια, χαμενοι στην αβυσο.

Οσο για μια αλλη φραση του τραγουδιου, ναι εχω την εντυπωση, βασικα ειμαι σιγουρος πως αν βαλουμε την αγαπη πανω απ'ολα, με ολη τη σημασια της φρασεως, με την πληρη σημασια, ναι μολις καναμε τη γη παραδεισσο!!! να εχουμε τη δυναμη να συγχωρουμε, να δινουμε δευτερες ευκαιριες, να αναγνωριζουμε το θετικο, αντι να κατακρινουμε συνεχεια και να απαριθμουμε τα αρνητικα των αλλων,να βοηθαμε, να διδασκουμε και να διδασκομαστε, να αγαπαμε, να το πραττουμε και να το προοθουμε, ναι ρε αγαπηστε δε θα παθετε τπτ γαμωτο! και ναι εχετε παει στον παραδεισσο πολλες φορες, οταν νιωσατε την ευτυχια αναμεσα σε αλους, μεσα σε μια παρεα, διπλα στην οικογενεια, στα ματια αυτου που αγαπατε, επισκευθηκατε πολλες φορες τον κηπο του θεου....και στην κολαση εχετε παει ω, ναι....που θα πατε στο <<τελος>> ???? ...just think of....

Συμπηκνωση...

Νιωθω οπως ενιωθα στην αναρτηση "πονος στο μυαλο"..(πω καλε σαν περιοδικο μιλαω, απαπαπα :P) σκεψεις, γνωσεις, συμπερασματα, επανεξετασεις, αποψεις, συμβουλες...τοση υλη για το μυαλο, που πού στα διαλα να την βαλεις???? πολυ συμπηκωση! πολυ μωρ'αδερφακι μου! ειναι ενα γνωμικο που σου παν χθες και εκπλαγηκες και θελεις να κατησεις, μα το ξεχνας, ειναι ενα κειμενο, δυο κειμενα που διαβασες και σου φανηκαν ενδιαφερουσες οι αποψεις και θα θελες να συγκρατησεις, ειναι αυτο που σου 'πε ο φιλος, αυτο που εμαθες μετα απο μια πολυωρη συζητηση με καποιο μεγαλυτερο και τι ωραια, αχ τι ωραια να μπορουσες να τα συγκρατησεις ολα, τι διαυγεια που θα ειχες! μα πως? δν γινεται, ειναι και τα μαθηματα, και καποιες αλλες γνωσεις που πηρες και θα ηθελες να συγκρατησεις, ειναι αυτα που πηρες απο δω κι αυτα απο κει και τα αλλα απο παρα περα, μια αστειρευτη, κατα εναν τροπο, "σοφια" που μακαρι να συγκρατουσες μα δεν γινεται ρε κολλητε, ενα μυαλο πρωι-μεσημερι-βραδυ-χειμωνα-καλοκαιρι, θα καει το hard drive! και εμπασι περιπτωσι δν μπορεις να ασχολεισαι και να αφιερωνεσαι μονο στο θεμα "γνωση" ή καλυτερα πιο ολοκληρωμενα "πνευμα"! εχεις και ζωη, εχεις κι αλλα πραγματα να κανεις, αγαπες, ερωτες, φιλιες, οικογενειες, βολτες....οχι μη σταματας να σκεφτεσαι, ναι συμφωνω μη σταματας....παντως εχω την υποψια πως αν καταφερνα να συγκρατησω ολα οσα εχω μαθει κι οσα εχω διαβασει/δει/σκεφτει απο δω κι απο κει θα ειχα πολυ μεγαλυτερη διαυγεια πνευματος.....κι ομως αυτη η ακρως φυσιολογικη "απωλεια" (γτ ο ανθρωπος δν φτιαχτηκε για τη σοφια) με τσουζει, με ενοχλει, και ειναι τοσο φυσιολογικη ομως....λενε πως ολα ειναι πανσοφα πλασμενα, αρα εικαζω και αυτο...ισως ειναι που μας δινει κινητηκοτητα να στοχαζομαστε....δν ξερω, ειλικρινα οχι, οσο "γνωστης" φανηκα πανω μιλωντας για γνωσεις, αποψεις και σοφιες, τοσο βλακας παραμενω....just think of...

Διδακτικες ιστοριες...

Θα ηθελα να προσθεσω μια κατηγορια, οπου θα εχει αποκλειστικα διδακτικες ιστοριες...στυλ παραμυθακια δλδ. ελπιζω να αρεσει....τωρα θα μου πειτε "τα σοφα λογια που υποσχθηκες που ειναι?"....ειναι πολλα που εχω και θελω ειλικρινα να δημοσιευτουν αλλα δν βρησκω το χρονο και το κουραγιο να τα γραψω, να επιλεξω ποια θα γραψω κτλ.....θα γινει ομως συντομα..

Συζητησεις....

Ισως βγει μεγαλη αναρτηση, θελω πολλα να πω...

Καταρχας να πω πως απο τις αγαπημενες μου ασχολιες ειναι να συζητω για διαφορα, μαλιστα ισως ειναι το διασκεδαστικοτερο για μενα....

Συζητησε λενε ειναι η εξεταση των σκεψεων, διατυπωνω μια αποψη, ο συνομιλητης μια εξεταση πανω στην αποψη μου, εγω μια εξεταση στην εξεταση του και παει λεγοντας...δλδ στη συζητηση ουσιστικα ζηταμε απο τον αλλο να μας πει αν σκεφτομαστε μ@λ*κιες ή λεμε τπτ της προκοπης!

Εχω συζητησει πολυ στη ζωη μου, πααααρα πολυ και εχω να συζητησω πολυ ακομα (κι εσεις ελπιζω)...απο τα πιο αιωνια/καθιερωμενα θεματα "υπαρχει θεος?" (ειδικα αυτο το 'χω αχτι! ΠΟΟΟΟΟΟΣΕΣ φορες ρε γμτ? ποοοοοοσες θα το συζητησουμε???? ε δλδ του πο**στη πια!) "υπαρχει αληθινη αγαπη?", "υπαρχει κεραυνοβολος ερωτας?" εως πιο ειδικα "ειναι ισα ή διαφορετικα τα δυο φυλλα?", "περι μπιγκ-μπαγκ", "αντιβαινει η θεωρια της εξελιξης στη δημιουργεια?" μεχρι και πανδυσκολα φιλοσοφικα "γιατι ΚΑΤΙ και οχι ΤΙΠΟΤΑ?", "ποιο το νοημα της ζωης?", "περι θανατου", "για την αληθεια", "για τη λογικη" και πρεπει να πω πως για μενα δν υπαρχει καλυτερος τροπος να εξασκησεις το πνευμα σου απο το να συζητας!

Η συζητηση δεν ειναι ευκολη υποθεση, καταρχας πρεπει να ειναι ολοι διαλλακτικοι και ανοιχτοι και λογικοι, επισης ακομα κι αν καταληξουμε σε ενα συμπερασμα αυτο μπορει να σημαινει κατι αλλο για τον εναν και κατι αλλο για τον αλλον. επισης πρεπει να υπαρχει και μια χ ορεξη, γτ η συζητησεις πανε μακρια και πρεπει να εχεις χρονο και διαθεση και ατομα να συζητησεις...

Συζητηστε! συζητηστε για να προβληματιστειτε και να προβληματισετε κι αλλους....η συζητηση ειναι μια καταπληκτικη αφυπνιση...το μονο οπλο εναντι της προπαγανδας

Πονος στο μυαλο...

Καποιες φορες εχω τοσα μεσα στο μυαλο μου (παω στοιχημα κι εσεις) που μου προκαλουν πονο, ειναι η στιγμη που σου ερχεται να πεις "φτανει φτανει! μισο λεπτο, να τα βαλουμε σε μια σειρα! να ξεκαθαρισουμε λιγακι" αλλα δν το λες γτ σκεφτεσαι ποσο γελοιο θα φανει να σε δουν να παραμιλας....που ειναι τοσο μπερδεμενα και θες να σταματησεις για λιγο να ασχολεισαι με μαθηματα, δουλειες, υποχρεωσεις, διαβασματα, θες να κατσεις δυο ωρες με την ησυχια σου να σκεφετεις, για να μπορεις να συνεχισεις να ζεις και να ξερεις που πατας και που βρισκεσαι, τι συμβαινει. ειναι πολυ χρησιμο να αποβαλλεις πρωτα ολες τις σκεψεις και μετα να τις εξετασεις μια μια με την ηρεμια σου.....με λιγα λογια αντιμετωπιζεις πιο ευκολα το προβλημα οταν αυτο δεν εχει ψυχολογικη επιδραση πανω σου εκεινη τη στιγμη....just think of...

Ψηφοφορια!!! (περι διαθεσεως)

Τα αποτελεσματα φενονται δν χρειαζεαι να τα αναφερω....ψηφισαν 14, τους ευχαριστω καταρχας...εχμ για να δουμε..

Στους 3 (21%) πανευτηχης: μπραβο ρε παιδια, ετσι, ετσι!!!! ειστε ωραιοι, χαιρομαι για σας μονο μην ξεχαστειτε απο την πολλη ευτυχια!

Στους 4 (28%) που ειναι μια χαρουλα: ετσι χαλαρα κι ομορφα, ουτε υπερβολες ουτε κλαματα, ανεση και γουσταρουμε.....

Στους 2 (14%) που βαριουντι: σας βαρεσε η βαρεμαρα ρε? δε βαρεθηκατε να βαριεστε δηλαδις? αν βαρεθειτε να βαριεστε θα σταματησετε να βαριεστε, απλο.....ελα να ενεργοποιουμαστε, ελα να πατησουμε on και να βγουμε απο το sleep mode....!!

Στους 4 (28%) που ειναι "ας τα λεμε καλα" (δλδ χαλια απλα το κρυβουμε οσο να ναι) : εχετε και ποσοστο τρομαρα σας! γτ ρε? μια χαρα ειν'η ζωη! γτ βρε νεοι ανθρωποι? βρειτε λιγο τη διαθεση σας, καντε κατι που να σας χαροποιει, παλεψτε με τα κωλοπροβληματα!!!

Στον 1 (7%) που ειναι χαλιαααα: ρε μιζερε ανθρωπε! ρε γρουσουζαρε! την απανηση αυτη την εβαλα καθαρα για λογους τυπικους, μη με πουν οτι δν εχει πολλες επιλογες η δημοσκοπιση, τι πατας ρε ανθρωπε?? αντε σου 'υχομαι να σαι καλα απο δω κα περα...χαμογελααααα!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: με καθε ψηφοφορια που θα τελειωνει θα αρχιζει μια νεα, θα κραταει η καθε μια περιπου γυρω στον ενα μηνα. ειναι μια καλη δραστηριοτητα να κανουμε...[καποιες φορες, και ζητω συγγνωμη, θα ειναι ομως προσαρμοσμενη στις αναγκες του μπλογκ ωστε να μπορω (δημοκρατικως) να αντιληφθω καποια περιτα που ισως αφαιρεθουν, νεα που ισως προστεθουν, ωστε να το βελτιωνω οσο γινεται]

Για οσους την αληθινη αγαπη θεν' να νιωσουν....

Θα σας πω κατι που μου ειπε ενας γερος οταν τον ρωτησα "πως ειναι η αληθινη αγαπη?", εγω παντως απο οσο τον ξερω τον θεωρω σοφο ανθρωπο ή τουλαχιστον σοφοτερο απο πολλους αλλους...

Επειδη λοιπον την αληθινη αγαπη, την ΑΛΗΘΙΝΗ, τονιζω, πολυ λιγοι, ισως κανενας απο εμας εδω κι εσας που διαβαζετε αυτη την αναρτηση δν σταθει τοσο τυχερος στη ζωη του να βιωσει, γτ προκειται για κατι σπανιο, και θελετε να δειτε πως ειναι και να παρετε μια γευση:

οταν με το καλο ερθει το καλκαιρακι μας και παμε σε παραλιες, καντε το εξης: βουτηξτε μεσα στο νερο κρατωντας την αναπνοη σας, ωσπου να μην αντεχετε πια (σχεδον πριν πεθανετε δλδ) και να ανεβειτε πανω....πως νιωσατε μολις κοβοταν η αναπνοη και επρεπε να ανεβειτε? ποσο δυνατα χτυπουσε η καρδια σας, ποση ενεργεια ξωδεψατε πανικοβλητοι να ανεβειτε στην επιφανεια?...κακα τα ψεματα ησασταν στο κατοφλι του θανατου...οταν νιωσετε ετσι για καποιον ανθρωπο τοτε θα ξερετε πως αγαπατε αληθινα....just think of...

Διαβασε το γρηγορα! ΜΠΟΡΕΙΣ

γουαοοοο!

Λεξεις και πληροτητα.....

Τι νοημα εχουν οι λεξεις αν δεν τις εννοεις? οι λεξεις ειναι σαν υπμνημα, αντιπροσοπευουν ενα αντικειμενο/ιδεα/συναισθημα κτλ. οπως ειναι το υπομνημα στους χαρτες, οι λεξεις δν ειναι παρα μινιατουρες των πραγματικων αντικειμενων. οπως το αροπλανακι συμβολιζει το αεροδρομιο εστι και η λεξη "αληθεια" συμβολιζι αυτο που λεμε πως ειναι η αληθεια. αν δεν πληροις το νοημα δεν εχουν λογο υπαρξης, ειναι πεταμενο σαλιο, ενα συνολο φθογγων. αν λες "αληθεια" και δεν αναφερεσαι και εννοεις αυτο που λεμε πως ειναι η αληθεια. αν δεν πλοιροις το νοημα, δν φταινε οι λεξεις γιαυτο....