Eχεις γραψει???

"Nαι βεβαια, εκανα τις ασκησεις στα μαθηματικα, εγραψα μια εργασια πανω στην εθνικη επανασταση....εχμμ...α! γραψαμε εκθεση προχθες".....ΡΕ? ΕΧΕΙΣ ΓΡΑΨΕΙ??? τπτ της προκοπης εχεις γραψει? σκεψεις,αποψεις σου, κατι που σου προκαλεσε την περιεργεια, την αποψη σου για ενα αμφιλεγομενο θεμα....εκατσες να τυπωσεις τη σκεψη στο χαρτι ποτε σου? εκατσες ποτε να βγαλεις μεσα απο ενα στυλο τη ψυχη σου? αναρωτιεμαι πια αν γνωριζουμε γραφη τι θα πει....just think of...

Κυριε Μοναχε...

Απο προσωπικες εμεπιριες λοιπον, και γνωστους ανθρωπους που μου περιεγραψαν ειδα να εξευτελιζεται κατι που γεννηθηκε να ειναι ιερο. μοναχισμος θα πει, αφιερωση στο Θεο...ναι well, ο Θεος ειναι καταρχας μια πολυπλοκη εννοια που ουτε 0,000000001% δν με κρινω ικανο να μιλησω. ειναι ενα συμβολαιο, ιερο συμβολαιο αφιερωσης και για μενα ο αληθινος μοναχος ειναι κατι αληθινα δυσκολο να επιτευχθει, ενας ανθρωπος που να παλευει ολη μερα για την αγαπη.....ξερετε τι συμβαινει τωρα, καθε απελπισμενος, ισως ομοφυλοφιλος που δν τον αποδεχτηκαν, κατεστραμενες ζωες πανε να γινουν μοναχοι σαν λυση απελπισιας...και αν δν υπαρχει αυτοθυσια κυριε μοναχε το μοναχιλικι παει τζαμπα. δν κανουν τα ρασα τον παπα το ξερουμε...το ποσοι απο σας ειναι μοναχοι, κυριε μοναχε, το ξερει ο θεος και μονο! κι ομως πολλοι απλοι πολιτες που πραγματικα ξερουν αγαπουν, εχουν την ανδρεια να αυταπαρνηθουν, τη σοφια να συμβουλεψουν, την αρετη να διδαξουν, να προκαλουν σκεψεις, να γινονται παραδειγμα...ναι εκει βλεπω μοναχους αληθινους, κυριε μοναχε! μοναχους χρησμενους απο Πανω, οχι απο το σκυπτρο(= τπτ περισσοτερο απο ενα κουφιο κονταρι στολισμενο με χρυσο) ενος επισκοπου. κι τωρα για να μιλησω και στους αλλους κυριε μοναχε που με ενα βαθμο δικιου κατηγορουν ολες τι μονες και τους μοναχους για ολα αυτα τα χαζα που γινονται...ναι οκ, δν ειναι ολοι ετσι και το ξερετε, μα θα μου πειτε "για να πας εκει δν πρεπει να σαι και πολυ στα καλα σου", οχι my friend (που λενε και στο τεξας) απλα προκειται για μια σοφια που δν ειμαστε ικανοι να κατανοησουμε, το οτι εξευτελιζεται απο τον καθε μ----α (αντε να μη βρισω ιερομενους) που επειδη ολα του πηγαν στραβα πηγε να χαραμισθει κι αλλο και να αναμειχθει σε κατι που ουτε καταλαβαινει και να γινει τυπολατρης και ψευτοϊερομενος ειναι δικη του βλακεια, δν φταιει η εννοια του μοναχισμου για αυτο.....τσπ ειπα πολλα, πολλα και κουρασα, απλα με νευριαζουν κατι τετοια...οσοι ομως αληθινα καταλαβαινουν "εγω ειμι η αγαπη" ειπε ο ιησους κι αν αγαπας τοτε ο θεος ειναι εκει...δν χρειαζεσαι τπτ περισσοτερο απο το ομορφοτερο πραγμα του κοσμου, κι αυτο να το κανεις με αγαπη, οχι απο επιβολη...."ο σοφος κανει με τη θεληση του αυτα που οι αλλοι κανουν επιδη φοβουνται τους νομους"....just think of...

Η γαληνη στη φυση...

Και βλεπω απλα πως οι φιλοσοφοι, οι κυνικοι πιστευαν πως η φυση και η ζωη σε αυτην μπορει να σε γαληνεψει. οντως για ποσο αντεχεις να ακους τον ηχο μιας μηχανης??? για κανα-δυο δευτερα! για ποσο αντεχεις να ακους το κελαιδημα των πουλιων στα δεντρα, το αερακι που ταρακουνα τα λουλουδια??? επ απειρον!!! γι ποσο αντεχεις να βλεπεις εναν ουρανοξυστη??? για κανα 5λεπτο με μεγαλο ζορι, για ποσο αντεχεις να κοιτας τον εναστρο ουρανο??? επ'απειρον!!! νομιζω ειναι λογικα αναγκαιο πια να παραδεχτομε πως ειναι στη φυση μας να μας γαληνευει το φυσικο περιβαλλον. δεστε τον ουρανο να σας γαληνεψει, καντε μια βολτα διπλα σε ενα ποταμι, διασχιστε ενα μονο πατι στο βουνο, κολυμπηστε στην ακτη...ολα αυτα μας κανουν αισθανομαστε ομορφα και δν τα βαριομαστε ποτε....η φυση τελικα ειναι καλη "τροφη"....οταν θες να ξεσπασεις βγαινεις εξω να δεις μια θεα, να κοιτας μακρια κι ο θυμος περναει και το προβλημα σηκωνεται ευκολοτερα, ποσο σε βοηθα να κοιτας ως εκει που παει η ματια...just think of...

Ψαχνοντας ανθρωπους...

Ειναι ηλθιο να ψαχνεις να βρεις ανθρωπο, ενω αυτο το ειδος εχει πληθος 6.000.000.000 στο πλανητη μας. μαλλον παρανοϊκο ε? χμμμ οκ τοτε στην αρχαια ελλαδα δν υπηρχαν τοοοοοοσοι πολλοι αλλα οκ και παλι ηταν γεμαααατο ανθρωπους. κι ομως ενας ανδρας, που εκανε υπερβολικα λιτη ζωη, στα ορια της αθλιοτητας, ευτυχισμενος με τα λιγα, καθε μερα εψαχνε ανθρωπους. επαιρνε το φαναρι του καθε μερα, μεσα στον ηλιο, αναβε το φαναρι και τριγυρνουσε στους δρομους της αθηνας ψαχνοντας για ανθρωπο. δν τον εβρισκε προφανως, αλλιως δν θα εξακολουθουσε να το κανει τοσο καιρο. κι ομως αυτος ο ανδρας δν ηταν ο οποιοσδηποτε....ηταν ο Διογενης, ενας απο τους μεγαλυτερους φιλοσοφους στον κοσμος...ενας ανδρας που ζουσε λιτα, σε αρμονια με τη φυση, απεχθανοταν τις κολακιες, τη δηθεν ευγενεια, τη διαφθορα του κοσμου και την επιμονη του στο ψεμα...ο διογενης ηθελε την αληθεια κι εκανε ζωη ασκητικη. εψαχνε λεει για ανθρωπους, εψαχνε για ανθρωπους αληθινους, οχι στα σωματικα και βιολογικα χαρακτηριστικα, οχι στην ονομασια, εψαχνε ανθρωπους στην ψυχη, εψαχνε κατι που οντως να ειναι επαξιο να αντιπροσοπευει το, και καλα, ανωτερο αυτο ον. λενε πως οταν ειδε ενα παιδι να πινει νερο απ'τη χουφτα του, ο διογενης εσπασε ολα του τα πυλινα και δν ξαναπιε απο δοχειο. ηταν μαλλον συναισθηματικος, αν και λογικος (απο τις συζητησεις που κανει φενεται)...καποιος που προσπαθησε να δειξει στους συμπλοιτες του πς δν ειναι ανθρωποι, γτ αυτος δν εβρισκε κανεναν και πιθανως δν υπηρχε και κανενας....just think of....

ΝΑΙ ΡΕ, το χαρηκα!!!

Αν και το μπλογκ εχει χαρακτηρα διαφορετικο, με συγχωρειτε αλλα μου εκανε εντυπωση.
Σημερα με μια μικρη βολτα στη περιοχη διαπιστωσα κατι που δν εχω ξαναδει. ελληνικες σημαιες παντου!!! οκ και περισυ ειχαμε εθνικη γιορτη και προπερσυ και γενικα εδω και ποσα χρονια αλλα αυτο δν το εχω ξαναδει...ουτε ο καρατζαφερης να εμενε σε κατι σπιτια να πουμε με 2-3 σημαιες που ειδα!! αλλα το χαρηκα!!! ναι ρε ΠΟΥ****ΤΗ το χαρηκα!!!!! και ξες γτ??? οχι δν ειμαι εθνικιστης....απλα το χαρηκα που ενω βομβαρδιζεται ο ελληνικος λαος καθε μερα απο τους πολιτικους και τους υποκινουμενους δημοσιογραφους με την προπαγανδα "εισαι κλεφτης, εισαι φοροφυγας, εισαι αλητης, κοπριτης, τεμπελχανειο, ρεμαλι" και μ'αρεσε που ο ελληνικος λαος εβγαλε εξω τις σημαιες με περιφανεια απαντωντας "οχι ρε παλιοκοπμλεξαρα, δν ειναι ετσι ο ελληνας επειδη εσυ θες να μου το περασεις! εγω αλλη ελλαδα ξερω". οχι δν λεω πως δν εχουμε κανει μ@λ*κιες σαν λαος αλλα το να μας λενε απο το πρωι ως το βραδυ ποσο ΑΑΧΡΗΣΤΟΙ ειμαστε και ποσο λαμογια και αυτο να το διασυρουν και στην υπολοιπη ευρωπη...να βγαινει ο αλλος και να λεει "κυβερνω εναν διεφθαρμενο λαο", δλδ νταξ οκ εχουμε πολλα στραβα αλλα τουλαχιστον δν ειμασταν ρεζιλι των σκυλιων παντου και ειχαμε στο μυαλο μας μια περιφανεια, οχι εθνικισμο και ρατσισμο απλα μια αγαπη ρε αδερφε....αρκει να μπορεις να ξεχωρισεις την περιφανεια απο τον εθνικισμο και να γνωριζεις τα ορια....κι οχι δν κυλα στις φλεβες μου το αιμα του αριστοτελη, οντως, στους νευρωνες του μυαλου μου ομως κυλουν τα λογια του και οι σκεψεις μου για αυτα. δν κυλα μεσα μου το αιμα του λεωνιδα, κυλα ομως στο μυαλο μου η ιδεολογια του "ή ταν ή επι τάς", μια ιδεολογια που η ψυχρη λογικη δν μπορει να κατανοησει, κι ομως κρυβει μεγαλη σοφια πισω της και ναι χαιρομαι που οι ελληνες ειναι λαος συναισθηματικος, με ευαισθησια κι ενας λαος ζεστος, ανθρωποι με καρδια και στα @ρχ***δια μου τα οικονομικα μας, το οτι υπαρχουν καποια λαμογια που λαδωνουν και κλεβουν τοσο οσο δν παει.  τσπ πολλα ειπα, ισως κανω και λαθος, ειμαι λιγο ψιλοαινθουσιασμενος αυτες τις μερες.....σχωρατε με..

Ποτε δε μ'αφησε ο ουρανος....

Ειναι παντα εκει, εκει ψηλα, η ψευδαισθηση του θολου, κι ομως δν ειναι τπτ περισσοτερο απο τον δρομο προς την αβυσο του απειρου, στα βαθη του συμπαντως. ειναι εκει και τον νιωθεις τον ουρανο. τον κοιτας οταν χαιρεσαι, οταν θελεις να κανεις μια ευχη, οταν θες να παρακαλεσεις, οταν δν σε καταλαβαινουν. βλεπεις το φεγγαρι, τα συννεφα, τα αστρα και σε καθε κατασταση της ζωης σου ταιριαζουν, στον ερωτα, στη θλιψη, την ισχυ της αγαπης, ειναι εκει να σε γαληνευει, να σου θυμιζει ποσο μικρος εισαι μπροστα στο μεγαλειο, να σου θυμιζει πως υπαρχει κατι πιο πανω απο σενα, να σε γεμιζει ευτυχια, ή να σε παρηγορει. κι ομως δειτε το διδαγμα που σας δινει, ακομα και στις πιο συννεφιασμενες νυχτες, παντα ψαχνω να βρω ενα αστερι, εστω αμυδρα κρεμασμενο εκει στο θολο...και παντα βρισκω εστω ενα, κι ας ειναι ο ουρανος γεμααααατος συννεφο...ο ουρανος ποτε δν μου κρυψε ολα του τα αστερια...ποτε....και νομιζω πως κατι θελει να μου πει με αυτο....just think of...

It's a beautiful day!

κλειστε τα ματια και νιωστε αυτα τα λογια, βαλτε τα μεσ'την ψυχη σας, να γινουν κτημα σας, να χαμογελατε πιο πολυ.....


The heart is a bloom, shoots up through stony ground
But there's no room, no space to rent in this town
You're out of luck and the reason that you had to care
The traffic is stuck and you're not movin' anywhere
You thought you’d found a friend to take you out of this place
Someone you could lend a hand in return for grace

It's a beautiful day,
The sky falls and you feel like
It's a beautiful day,
Don’t let it get away

You’re on the road but you’ve got no destination
You’re in the mud, in the maze of her imagination
You love this town even if that doesn’t ring true
You’ve been all over and it’s been all over you

It's a beautiful day,
Don't let it get away
It's a beautiful day,

Touch me, take me to that other place
Teach me love, I know I’m not a hopeless case

See the world in green and blue
See China right in front of you
See the canyons broken by cloud
See the tuna fleets clearing the sea out
See the bedouin fires at night
See the oil fields at first light
See the bird with a leaf in her mouth
After the flood all the colours came out

It was a beautiful day
Don't let it get away
A beautiful day

Touch me, take me to that other place
Reach me, I know I'm not a hopeless case

What you don’t have you don’t need it now
What you don’t know you can feel it somehow
What you don’t have you don’t need it now
Don’t need it now
It was a beautiful day

Δεν υπαρχει make up για την ψυχη [Το πρασινο μυρμηγκι]

Απο το μπλογκ μιας φιλης που διαβαζω τακτικα, και δικια της αναρτηση, την διαβασα τωρα αν και ειναι λιγο πιο παλια... κι επαθα ΠΛΑΚΑ και θελω οπωσδηποτε να την μοιραστω. ευχαριστω σοφια....

http://murmhgki.blogspot.com/2011/02/blog-post_22.html

Το αληθινο προβλημα...

Ειναι φορες που κατι σε καιει πολυ, που αγωνιας, που θες να λυθει ή να πεθανεις, ειναι προβλημα δυσκολο, οχι τυπου "εγραψα 12 μαθηματικα", ειναι χροντρη προβληματαρα που λενε! θα ηταν ομως ευκολοτερο αν γνωριζες το προβλημα! βλεπεις, πολλες φορες το προβλημα ειναι η ιδια η ενασχοληση σου με το προβλημα! τι εννοω??? πως το προβλημα δν ειναι αυτο που νομιζεις αλλα το οτι ασχολεισαι με αυτο, και η ιδια η ενασχοληση σε πιεζει περισσοτερο. εχω την υποψια πως τα προβληματα θα λυνονταν πιο ευκολα αν απουσιαζαν.....σα να τα λεω περιεργα ε??? χαχα...λοιπον το να λυνεις ενα προβλημα υπο τη σκια του ειναι πιο δυσκολο. ενω αμα το λυνεις σε ηρεμη κατασταση, ουσιαστικα το προβλημα απουσιαζει απο το μυαλο σου και το λυνεις χωρις αυτη την πιεση. γιαυτο μας ειναι πιο ευκολο να λυνουμε τα προβληματα των αλλων, γτ απουσιαζουν αυτα τα προβληματα για εμας....just think of...

Η θεραπεια της ψυχης...

Τελικα νομιζω πως το ρευμα ειναι να πηγαινουμε προς το κακο κι εμεις πρεπει να αντιστεκομαστε και να πηγαινουμε προς το καλο. φαινεται πως το καλο ειναι πολυ πιο δυσκολο και θελει προσπαθεια, κι ετσι η ψυχη μας παντα τεινει στο ευκολο το γρηγορο το κακο κι εμεις θελει προσπαθεια να της γυρισουμε το κεφαλι απο την αλλη. η ψυχη , τη βλεπω σαν μια πληγη που αιμοραγει κι εμεις πρεπει να τη θεραπευουμε συνεχως, και μολις την αφηνουμε αρχιζει παλι να σκοτωνει τον εαυτο της...μη με ρωτατε για την ψυχη δν ξερω. υποθετω πως η τροφη της ειναι αορατη, υποθετω πως τα γιατρικα ειναι αορατα...

Κανε τον κοπο...

Γεμισαμε με περιφρονητες, με πατογνωστες, με πανεπιστημονες επι παντος επιστητου...γεμισαμε με ανθρωπους που δεν δινουν σημασια σε οτι δν εχουν μπει στον κοπο να κατανοησουν. που περιγελουν το καθε τι χωρις να δουν τι ειναι, χωρις να κανουν τον κοπο. ειναι αυτοι που δν μπαινουν στον κοπο να ακουσουν τι εχει καποιος να τους πει, που δεν μπαινουν στον κοπο να ακουσουν ενα μικρο παιδι, ή μαλλον να το πιστεψουν, που δεν μπαινουν στον κοπο να ασχοληθουν με τον καθενα που ερχεται και τους ζητα και τους χρειαζεται, που δεν μπηκαν στον κοπο να ακουσουν ενα παιδικο παραμυθι και να διαπιστωσουν με εκπληξη πως τα παραμυθια ειναι στην πραγματικοτητα βαθια φιλοσοφια. που δεν μπαινουν στον κοπο να νοιαστουν γτ νομιζουν πως ολα ειναι οκ...και δεν ειναι. μπειτε στον κοπο, μπειτε στον κοπο να κανετε το οτιδηποτε σας εμφανιζεται και σας ζητα....μπειτε στον κοπο...just think of...

Ο Προσκυνητης...

Τα βουνά περνάω 
και τις θάλασσες περνώ 
Κάποιον αγαπάω 
Δυο ευχές κρατάω 
και δυο τάματα κρατώ 
Περπατώ και πάω 

Κάποιος είπε πως η αγάπη 
σ' ένα αστέρι κατοικεί 
αύριο βράδυ θα 'μαι εκεί 
Κάποιος είπε πως ο έρωτας 
για μια στιγμή κρατά 
αύριο βράδυ θα 'ναι αργά 

Στα πουλιά μιλάω 
και στα δέντρα τραγουδώ 
Κάποιον αγαπάω 
Κι όταν τραγουδάω 
προσευχές παραμιλώ 
περπατώ και πάω 

Κάποιος είπε πως ο δρόμος 
είναι η φλέβα της φωτιάς 
ψυχή μου πάντα να κυλάς 
Κάποιος είπε πως ταξίδι 
είναι μόνο η προσευχή 
καρδιά μου να 'σαι ζωντανή 

Κάποιος είπε πως η αγάπη 
σ' ένα αστέρι κατοικεί 
αύριο βράδυ θα 'μαι εκεί 
Κάποιος είπε πως ο έρωτας 
για μια στιγμή κρατά 
αύριο βράδυ θα'ναι αργά

Ο λυκος που ξαποστασε και οι αναρτησεις.

Θα παρατηρησατε ολοι πως για 2 εβδομαδες περιπου δν εγραφα, ναι εγιναν πολλα πραγματα και θα γινουν κι αλλα και δν ξερω αν θα βρισκω τον χρονο. παντως για να το ξερετε το λεω, το μπλογκ θα συνεχιζει παντα, αν ειναι να ληξει θα σας το ανακοιωνσω εγω ο ιδιος (πραγμα που μου μοιαζει απιθανο προς το παρον και αν και δν βλεπω τον λογο να γινει ουτε στο μελλον χαχα), οποτε αμα περναει καιρος χωρις να γραφω κατι θα εχει γινει και θα επανερχομαι. εδω ειμαστε λοιπον παλι και συνεχιζουμε...

και τωρα για τη δημοσκοπηση, με την οποια προσπαθησα να κατανοησω το περιεχομενο των αναρτησεων που σας αρεσουν περισσοτερο. διαπιστωνω πως ολα σας αρεσουν και χαιρομαι για αυτο. βασικα βγαινουν ισα τα αποτελεσματα (2 ψηφοι, 25%) σε καθε κατηγορια. συνολικα ψηφισαν 8.

φιλοσοφικα-διδακτικα
αυθαιρετες/αυθορμητες/ακυρες
σχολια/καυτηριασμος
πιο "ρομαντικες", με ανωτερες εννοιες

τωρα εγω θα ηθελα, σαν σχολια σε αυτη την αναρτηση να μου πειτε και με λογια ποια σας αρεσει και αν θελετ κατι να αλλαξει κτλ

φυσικα αντικαθιστω τη δημοσκοπηση με μια νεα....

Οταν λειπει...

"Οταν λειπει ο εαυτος σου, ο Θεος ειναι παρον"

νομιζω πως γραφοντας περισσοτερα απο το γνωμικο το ιδιο, χαλαω την αναρτηση.....οταν δν σκεφτομαστε μονο εμας, οταν νοιαζομαστε για τους αλλους, οταν αγαπαμε...... ;) just think of...

Eυτυχια το πιο σπουδαιο!

Σορρυ ρε (Αριστο)τελη αγορι μου, ειμαι μεγαλος ζηλιαρης, το ξερω, το παθαινω αυτο με σας τους "μεγαλους"...θα ξηγηθω στα παιδια αμεσως: αυτα που θα πω για πρωτη φορα στο μπλογκ δν ειναι δικες μου σκεψεις αλλα ενος πανσοφου ανδρα που ζουσε εδω διπλα στη χαλκιδικη, και ειπε αυτα πριν 2.500 χρονια, αυτα που εγω και η ανθρωποτητα γενικα ποτε δεν θα σκεφτομασταν ουτε στον 56ο αιωνα...βλεπετε το μυαλο δν εχει χρονο. και θα παρω εδω την φραση του, την πιο σπουδαια που ειπε κατα τη γνωμη μου..."σπουδαιοτατον των παντων αγαθων εστι η ευδαιμονια" και για αυτους που δν ξερουν αρχαια "σπουδαιοτερο απ'ολα τα αγαθα ειναι η ευτυχια". ωραια φραση, παθαινετε κι εσεις ειμαι σιγουρος αυτο που παθαινω κι εγω οταν διαβαζω γνωμικα και ρησεις. ξαφνικα σου ανοιγουν τα ματια, χωρις να ξερεις τι εννοει, ομως ξερεις πως ειναι αληθεια, σαν απο ενστικτο, σου μοιαζει τοσο σωστο και δν ξερεις γτ...βλεπετε οι σοφοι ειναι λιγομιλητοι, σκεφτονται πολυ και μιλανε λιγο, σε δυο λογια σου συμπηκνωνουν το νοημα του κοσμου.....αχ αχ πολυλογωωωω!!! παμε στο ψιτο! βουρ! λοιπον που λετε γιατι εχει δικιο ο αριστοτελης? επειδη ειναι ο αριστοτελης?? μπα....εχει παντως μια φοβερη εξηγηση στο εργο του "ηθικα νικομαχεια" (οι θεωρητικοι της γ'λυκειου τα ξερουν απο 1ο χερι χαχα)....η ευτυχια ειναι το μονο πραγμα που θελεις να κατακτησεις! why??? γτ οτι αποκτας το αποκτας επειδη νομιζεις πως θα σε κανει πιο ευτυχισμενο, και το θελεις χαρη της ευτυχιας, ομως την ευτυχια την θελεις για την ιδια, για τον ιδιο της τον εαυτο! ειναι λοιπον αυτο που ζητας, και για χαρη του αποκτας οτι αποκτας, ομως το ιδιο ειναι το μονο που σε ενδιαφερει και θα σε κανει ευτιχσμενο!!! εγω θελω μονο να συμπληρωσω πως οτι κανετε και το κανετε για το ιδιο και οχι για να πετυχετε κατι αλλο, οτι αγαπατε ειλικρινα, τοτε ναι θα ερθει η ευτυχια.....η ευτυχια ειναι λοιπον το πιο σπουδαιο...να ειστε ευτυχισμενοι!!! 

Και με τρομαζει....

...το μυαλο μου. με τρομαζουν οι σκεψεις κι η αληθεια...μεχρι να συμφιλιωθω. αχ παππου ποσο δικιο εχεις...σου ειπα "η αληθεια ποναει" και μου απαντησες αυστηρα "οχι γιωργακη, η αληθεια ειναι το σωστο! γιατι να ποναει??".....κι ομως το δυσκολο τελικα δεν ειναι π.χ να διαβασεις την θεωρια της σχετικοτητας, το δυσκολο ειναι να την καταλαβεις, μετα αφου ειναι αναγκαστικα αληθεια δν μπορεις να την διαψευσεις και μετα ερχεται το δυκολοτερο: να συμφιλιωθεις με την αληθεια, να το συνιθισεις, να μην σου φενεται τρελο. κι ολο αυτο μου συμβαινει κι ολο φοβαμαι, διαβαζω κατι και τρομαζω, ισως επειδη δν εχω καποιον να το μοιραστω, ποιος καθεται να συζητησει μαζι σου σχετικοτητα??? ποιος? οχι, εγω ειμαι ο συντακτης εδω, εγω θα απαντησω, ΚΑΝΕΙΣ my friend (που λενε και στο τεξας)!!! μα δν πειραζει  κι εγω δν θα θελα να συζητω μονο τετοια, αλλα οκ μια κουβεντουλ κακο δν κανει ε? 

Kαι τα μυαλα.....ελευθερα!!!!

Και πατε πισω στο χρονο (περιεργο ε? "ο χρονος δεν υπαρχει"-Αινσταιν- χαχα) εκει στις απαρχες, να δουμε ποια ηταν τα μυαλα, ποια ηταν τα ΑΛΗΘΙΝΑ μυαλα, οι αληθινες αυθεντιες. μα και τωρα εδω, νομιζουμε πως με ενα πανεπιστημιο, 100 ντοκτορα ειμαστε επιστημονες....μαλλον ΟΧΙ! εγω τουλαχιστον απ'οσο βλεπω τα μεγαλα μυαλα εδειχναν μεγαλη αδιαφορια για ολα αυτα...τα αληθινα μυαλα ηταν αλλου. αυτοι οι καθηγητες και ολοι οι αλλοι μπαινουν σε καλουπια, κολλανε, ξαναμασανε τις μεγαλες ανακαλυψεις που ηδη εχουν γινει και τις ξανακαταγραφουν για 267946606109258257379η φορα. δεστε και μονοι σας ο θαλης ο μηλισιος, δν ειχε σχεση με τους διανοουμενους της εποχης του, ο σωκρατης, γιος λιθοξοου, δεν εγραψε ουτε διαβασε ποτε, τριγυριζε στους δρομους, παρατηρουσε τον κοσμο, τις συμπεριφορες, τα προβληματα, εδειχνε πληρη αδιαφορια για τα υλικα αγαθα και τις απολαυσεις, σε αντιθεση με την φορτωμενη μορφωση που επαιρναν ολοι στην εποχη του, αυτος αμορφοτος, ειναι σημερα(και θα ειναι παντα πιθανως) ο μεγαλυτερος φιλοσοφος που εζησε ποτε, η προσωποποιηση της φιλοσοφιας. παμε στον πλατων και τον αριστοτελη, ναι αυτοι και οι δυο τους ελαβαν τη μεγαλυτερη μορφωση που  υπηρχε στην εποχη τους, αλλα εκαναν και μεγαλο εργο, μαλιστα θα ελεγα πως ο αριστοτελης ειναι ο μονος ανθρωπος που υπηρξε πραγματικα ΠΑΝΤΟΓΝΩΣΤΗΣ για την εποχη του. και προχωραμε, παμε στον νευτωνα, απο μικρος ανυπακουος στους κανονες, εκανε μονος του πειραματα, θεμελιωσε αργοτερα την νευτωνεια φυσικη (μηχανικη) και ουσιαστικα χωρις αυτον ο αινσταιν δν θα εκανε τπτ, επισης θεμελιωσε την μαθηματικη αναλυση, εναν τρομερο κλαδο. ο δαρβινος, αδιαφορος απο μικρος, του αρεσε να παρατηρει τη φυση και τα παντα τον αφηναν εντελως αδιαφορο. ο αινσταιν, μισουσε τις αυθεντιες κι εγινε μιστητος σε πολλους συγχρονους του, ανυπακουος, δεν δεχοταν παρατηρησεις, δεν τον ενοιαζαν οι θεσεις και τα διδακτορικα, ταξιδευε το μυαλο του...κι ομως χωρις αυτον η φυσικη θα εμενε στην απλη μηχανικη, τον ηλεκτρισμο και τη θερμοτητα....με λιγα λογια αστροφυσικη παπαλα! ηταν αλλου αυτοι, γιατι αραγε??? οι αλλοι εμεναν κολλημενοι, δν αφηναν το μυαλο τους...αυτοι ηξεραν να ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ....περιτο να πουμε πως ολοι τους στην εποχη τους κατηγορηθηκαν για διαφορα χαζα πραγματα! ξερετε ομως γιατι??? γιατι δεν ηταν απο εκεινη την εποχη, ηταν αιωνες μπροστα, πολυ πολυ πολυ πιο μπροστα απο μας.....τα μυαλα πρεπει να ειναι ελευθερα και με την σκεψη θα δεις την αληθεια οχι με την αντιγραφη και την αποστιθηση....just think of....

Παλατια...

Κι εβαλες γερα θεμελια, και ελεγξες απειρες φορες, αν ειναι ορθα ή μηπως σε πλανη μπηκες. κι εβαλες τουβλα και σοβα κι ασβεστη και πανακριβα υλικα και προχωρουσε η δουλεια σου σταθερα. εφερες πλουτο απο χωρες μακρινες, κοσμους ξεχασμενους, κοσμους ασυλληπτους, υλη μαγικη και στολισες. εβαλες γαλαζιο ουρανο, ουρανιο τοξο, ηλιο λαμπερο, χαριτωμενα συννεφακια. υψωσες σημαιες. εχτισες ενα παλατι, το παλατι των ονειρων σου (εννοω τα ιδια σας τα ονειρα, οχι οπως το ονειρευοσασταν χαχαχα), βασισες ιδεες, φιλιες, αγαπες, γνωσεις, εχτισες την ζωη....αχ μια λεξουλα να ξερες μονο τι κανει, ποσα παιρνει πισω, και ριχνει κεραυνο και φαιρνει τρικυμια, θυελα, οργη και καταρεει το παλατι, και πεφτει σκοταδι και σβηνει ο ηλιος, και σε εγκαταλειπει ο ουρανος, σβηνουν τα φωτα του κοσμου...η ευτυχια ειναι αγνωστος επισκεπτης πια.....ετσι καταρρεουν τα παλατια, τα ονειρα, οχι δν καταρεουν ολα, μα σε αυτους που συμβαινει το παραπονιουνται τοσο που θα πιστεψετε πως ολα καταρρεουν στο τελος...οχι, ετυχε σε καποιων τη ζωη...:(

Ανοιξε την αγκαλια σου....

Ανοιξε την αγκαλια σου γιαυτον που σε χρειαζεται, γιαυτον που θελει να χωθει, να κλαψει, να σου πει να εξομολογηθει, γιαυτον που μετανιωσε, εχε την αγκαλια σου ανοιχτη, χαζες κακιες που σε τπτ παρα μονο σε επειδηξη δν ωφελουν μην σπαταλας το χρονο. ανοιξε και δεξου αυτον που ζητα λυτρωση, θα'ναι δυστηχησμενος αν δν του τη δωσεις, αν δν τον συγχωρεσεις...ανοιξε την αγκαλια σου να περιμενεις αυτον που την ζητα, ακποιος εκει εξω σε χριεαζεται, καποιος αχ, πως ποθει να σκλαβωθει στα χερια σου....μην κατεβασεις τα χερια αν δν χωθει μεσα....

Ο Θεος κι ο επιστημονας...

[σημειωση: εχω εκφρασει απειρες φορες τις αποψεις μου γιαυτο το θεμα...αν και ασχολουμαι πολυ με την επιστημη και αποδεχομαι (αλιμονο) καθε θεωρια της, δεχομαι το θεο και πιστευω βαθια. δικη μου αποψη. δν εχω κατι με την αθεϊα, μαλιστα συναναστρεφομαι τοσους αθεους που με θεωρω εξαιρεση πλεον :P. δν εχω να σας περασω καποιο μυνημα λοιπον, απλα αυτη η ιστοριουλα μου αρεσε πολυ και μου κεντρισε το εδνιαφερον, διαβαστε:]

Μια μερα ενας επιστημονας πηγε στο Θεο και του ειπε "θεε μου, δν σε χρειαζομαστε πια, ξερουμε πως δημιουργηθηκε ο κοσμος, μπορουμε να φτιαξουμε ζωη απ'την αρχη"
"πολυ ενδιαφερον αγαπημενε μου" του ειπε γελαστα ο Θεος, "για δειξε μου, θελω να δω!"
"ε να, δεν ειν'τιποτα, οπως εσυ παιρνουμε χωμα...." και πηρε χωμα αρχιζοντας να πλαθει ενα ανθρωπινο σωμα.
ο Θεος τον σταματησε "οχι οχι!! παρε ΔΙΚΟ ΣΟΥ  χωμα!"

justh think of.....