Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2011

Ψαχνοντας ανθρωπους...



Ειναι ηλθιο να ψαχνεις να βρεις ανθρωπο, ενω αυτο το ειδος εχει πληθος 6.000.000.000 στο πλανητη μας. μαλλον παρανοϊκο ε? χμμμ οκ τοτε στην αρχαια ελλαδα δν υπηρχαν τοοοοοοσοι πολλοι αλλα οκ και παλι ηταν γεμαααατο ανθρωπους. κι ομως ενας ανδρας, που εκανε υπερβολικα λιτη ζωη, στα ορια της αθλιοτητας, ευτυχισμενος με τα λιγα, καθε μερα εψαχνε ανθρωπους. επαιρνε το φαναρι του καθε μερα, μεσα στον ηλιο, αναβε το φαναρι και τριγυρνουσε στους δρομους της αθηνας ψαχνοντας για ανθρωπο. δν τον εβρισκε προφανως, αλλιως δν θα εξακολουθουσε να το κανει τοσο καιρο. κι ομως αυτος ο ανδρας δν ηταν ο οποιοσδηποτε....ηταν ο Διογενης, ενας απο τους μεγαλυτερους φιλοσοφους στον κοσμος...ενας ανδρας που ζουσε λιτα, σε αρμονια με τη φυση, απεχθανοταν τις κολακιες, τη δηθεν ευγενεια, τη διαφθορα του κοσμου και την επιμονη του στο ψεμα...ο διογενης ηθελε την αληθεια κι εκανε ζωη ασκητικη. εψαχνε λεει για ανθρωπους, εψαχνε για ανθρωπους αληθινους, οχι στα σωματικα και βιολογικα χαρακτηριστικα, οχι στην ονομασια, εψαχνε ανθρωπους στην ψυχη, εψαχνε κατι που οντως να ειναι επαξιο να αντιπροσοπευει το, και καλα, ανωτερο αυτο ον. λενε πως οταν ειδε ενα παιδι να πινει νερο απ'τη χουφτα του, ο διογενης εσπασε ολα του τα πυλινα και δν ξαναπιε απο δοχειο. ηταν μαλλον συναισθηματικος, αν και λογικος (απο τις συζητησεις που κανει φενεται)...καποιος που προσπαθησε να δειξει στους συμπλοιτες του πς δν ειναι ανθρωποι, γτ αυτος δν εβρισκε κανεναν και πιθανως δν υπηρχε και κανενας....just think of....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου