Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011

Λογια και χερια....



"Τα χερια σου να συμφωνουν με το στομα σου"....δηλαδις τα λογια σου να τα κανεις πραξεις ή αυτα που κανεις να συμφωνουν και με αυτα που λες. ναι το εχετε ακουσει πολλες φορες, εγω βεβαια το συναντησα σε ενα αρχαιο κειμενο που βασικα 3 σελιδες εξηγει αυτο το πραγμα με πολλα επιχειρηματα (κολλημα οι αρχαιοι με τα επιχειρηματα....βεβαια καλο αυτο, τελοσπαντων!) αλλα σκεφτομαι και ποσο συχνα εχει ακουστει και περα απο εκεινη την εποχη...απλα ειναι η παλαιοτερη αναφορα που βρηκα. λοιπον τι νοημα εχουν οι λεξεις αν δν γινονται πραξεις? τι νοημα εχει να λες, να λες, να λες και τιποτα να μην κανεις ή αλλα να λες κι αλλα να κανεις. ειναι σαν να μιλας για κατι που δν υπαρχει.(αφου αναφερεσαι σε μια πραξη που λες οτι την κανεις, αλλα δν την κανεις!) τωρα θα μου πεις, πως αναφερεσαι σε κατι που δν υπαρχει?? αφου δν υπαρχει, δν ξερεις τι ειναι...οτι λες αναφερεται σε κατι υπαρκτο, αν εσυ λες για κατι που δν υπαρχει αναφερεσαι σε κατι που δν ειναι καν "κατι".....ε τελοσπαντων ειναι εντελως βλακεια! ασε που ερχεσαι σε αντιθεση με τον ιδιο σου τον εαυτο! τον πειθεις οτι κανει κατι που δν κανει. αυτο θα πει πως εξαπατας τον ιδιο σου τον εαυτο, πως δν εχεις ειλικρηνεις προθεση. κι αυτο βεβαια οδηγει σε πολλα αλλα προβληματαα....

οκ, καταλαβαινω πως δν μπορουμε να κανουμε πραξη οοοοολα οσα λεμε και κανεις δν ειναι τελειος..εγω μιλαω για την ακραια μορφη του. οκ δν σου λεω να τελειοποιειθεις, λεω απλα οτι λες ρε αδερφε καν'το αλλιως μην το λες! ξερω δν ειναι ευκολο κι ουτε περιμενω να επιτευχθει καποτε τα χερια μας να συμφωνουν με το στομα μας, αλλα σε εναν βαθμο εστω...οσο περισσοτερο τοσο καλυτερα. να μαστε ντομπροι ρε! ...χμμ τωρα θυμηθηκα ενα κειμενο που το λεει πολυ ωραια ολο αυτο, θα δω αν μπορω να το αναρτησω...just think of....

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

Ελλαδα... στον πολιτισμο ειμαστε μπροστα!!!



Nαι ρε κολλητε, να, να και κατι που ειμαστε μπροστα!! προς το παρον εχουμε ρεκορ σε ολα τα αρνητικα!! να και κατι καλο...ηρθε σου λεει (διαβαζα προχθες στην εφημεριδα που ηταν τυχαια στο τραπεζι ενος φιλικου σπιτιου :P:P:P:P ) ενας απο τους μεγαλυτερους κριτικους θεατρου του κοσμου απο την αγγλια στην ελλαδα να δει καποιες παραστασεις και εμεινε εντυπωσιασμενος και περιμενει λεει να δει κατι τετοιο και στο λονδινο! βασικα οκ, αυτο ειναι η τεκμηριωση, οσοι εχουν δει ελληνικο θεατρο θα καταλαβουν οτι οντως ειναι πολυ καλα τα πραγματα...και το χαρηκα αυτο. επισης μου ελεγε ενας φιλος απο γερμανια που ακουγοταν ενα ελληνικο τραγουδι εκεινη τη στιγμη να του μεταφρασω και μου λεει "ολα τα τραγουδια σας ετσι ειναι?", "πως δλδ?" του λεω. "ποιηση?" μου απανταει...και καθησα και σκεφτηκα my friend (που λενε και στο τεξας δλδ) κι οντως αν παρατηρησεις εχουμε καλο τραγουδι, δλδ θελω να πω με ωαραιο στιχο, με ποιηση, με νοημα, με μυνημα...αντσοιχα αν δεις, στα ξενα μονο στη ροκ υπαρχει αυτο και μαλιστα στην καλη ροκ (τι εννοω "καλη"? εννοω οτι οκ δν ειναι οοοολα ετσι, αλλα στη ροκ τουλαχιστον υαπρχει αυτη η κατασταση). και λεω τωρα εγω με το ξερο μου, ειδικα στα χαλια που ειμαστε εχουμε αναγκη περισσοτερο τη τεχνη, τη φιλοσοφια, τη σκεψη, το τραγουδι που θα μας κανει να ξεδωσουμε, εχουμε αναγκη το χαβαλε, το χιουμορ, τη παρεα, την αγαπη...τα εχουμε περισσοτερη αναγκη και χαιρομαι που μεσα στα σκ@τα (μετα συγχωρησεως...βριζω πολυ τελευταια ε??) θα βγει και κατι..."ουδεν κακον αμιγες καλου" α'ι'ντε καλα να μαστε!! just think of...

ΚΑΦ' ΤΑ, ΚΑΦ' ΤΑ....



.....τα εγκεφαλικα σου κυτταρα!!! καφ'τα μεσα σ'αυτο που διαμορφωνουν καθημερινα κι αδιακοπα απ'το πρωι ως το βραδυ τα Μεσα Μαζικης Προπαγανδας, μεσα σε οοοοολη τη σαχλα που προβαλεται, στις προκαταληψεις, σε κατι που στοχο εχει την ομαδικη χαζοποιηση (ναι πρεπει να προστεθει στα ουσιαστικα της γλωσσας μας κυριε μπαμπινιωτη) και καθοδηγηση, σε κατι που σου δημιουργει αναγκες ανυπαρκτες για να καταναλωνεις σαν μ@λακας, οχι να ζεις, να καταναλωνεις, καθε τι που κανουμε ειναι μια καταναλωση, δν κανουμε μια ενεργεια πια, δν ενεργουμε , καταναλωνουμε! καφ'τα μεσα στην απολυτη απραξια, στην αποοοοολυτη απουσια της σκεψης, καφ'τα μεσα στα προτυπα που προβαλλονται: η οικογενεια ειναι ετσι, ο ερωτας ειναι ετσι, οι σχεσεις λειτουργουν ετσι (επειδη εμεις το λεμε)...λες και ξερο δν εχεις να σκεφτεις, να το βαλεις κατω με τη λογικη σου να δεις...θεμε οτι ξερουμε να μας το πει καποιος, φοβομαστε να σκεφτουμε μονοι μας, να βγαλουμε ενα συμπερασμα μεσα απο τα δικα ας ματια...καφ'τα σε αυτο που σου λεει πως πρεπει να ζεις, τι ειναι ωραιο και τι οχι, μη σκεφτεσαι εσυ, οχι, οχι τραγικη πραξη η σκεψη! καφ'τα μεσα στη καθημερινη σαχλα, γτ εχουμε γινει ετσι οι ανθρωποι που πια υπαρχει τοοοοση βλακεια που πνιγεσαι! ξες η βλακεια ειναι σαν τη σταθμη του νερου, καποια στιγμη η σταθμη ανεβαινει πανω απ'τη μυτη και πνιγεσαι!! ποση βλακεια ρε φιλε ποση??? σε λιγο θα τρελαθουμε και ομαδικως...δλδ δν αγανακτω, ισα ισα, τρομαζωωω!!! νομιζω θα συμβει κατι οπως στην ταινια "the wall" που οι ανθρωποι ειχαν γινει ρομποτ, κινουμενα..... και υπαρχουν τοσο ομορφα πραγματα σε τουτη τη ζωη να κανεις, ποσο υπεροχα βιωματα ειχει!!!! φιλοι, οικογενεια, αγαπες, ερωτες, χαβαλες, γελιαααααααα, τρελα γελια, ξενυχτια, βολτες, διαβασμα, στοχασμος, μουσικη, συζητηση, εξερευνησεις, τοσα τοπια και μερη, ταξιδια...τοσες ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ κι οχι διαρκης ληψη βλακειας και απραγια(ελεγχομενη απο αλλους απραγια, η αλλη μια χαρα ειναι).... αρκει να σκεφτεσαι...να εχεις αυτη τη δυνατοτητα.  θυμαμαι στην απολογια του Σωκρατη, που του ειπανε σαν απαλλαγη "μπορεις τουλαχιστον να μεινεις ησυχος και να μην ενοχλεις τους πολιτες??" κι αυτος απαντησε "να συζητω εννοεις?? οχι, εγω το εκανα γιατι ΗΘΕΛΑ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ και δν μπορω να σταματησω".......να θυμαστε πως "καθε τι εχει την ομορφια αλλα δν την βλεπει ο καθενας" και αξιζει να δεις και να ζησεις αυτα τα ομορφα πραγματα...ολοι αλλωστε εχουμε κατι για το οποιο αξιζει να ζουμε!

Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

Λυκος παλι, λυκος....

Θα παρατηρησατε πως τελευταια εχω κανει του κοσμου της αναρτησεις. ναι ζητω συγγνωμη απο οσους θελουν να τις διαβασουν και δν εχουν χρονο κι εγω κανω καθε λιγο μια καινουρια. εχω πραγματικα αυτον τον καιρο πολλα πολλα να πω....θα κανω μερικες ακομα και ετσι κι αλλιως μετα θα κανω μια εκδρομουλα, μετα εχει διαβασμα, πολυ διαβασμα, μετα πασχα....οποτε μην ανυσηχειτε, θα μεινει σχεδον "στασιμο" το μπλογκ για λιγο...οποτε θα διαβασετε οτι θελετε...αντε σας αφηνω παιδες, παω στο μπαλκονι εχει γαματο ουρανο, λιγη μουσικουλα και μερικοι φιλοι...αχ αυτα τα ξενυχτια!!

Κυνισμος!!



Λεμε πως κυνικοι ειναι αυτοι οι ανθρωποι οι ρηχοι, που τα λενε ολα οπως ειναι διχως σταλα συναισθηματος. Δν Νομιζω Τακη! τακη take it easy...αντιθετα οπως το βλεπω εγω, οι κυνικοι ειναι πολυ συναισθηματικοι τυποι και αντιλαμβανονται πληρως τη συναισθηματικοτητα και ακριβως με ρηχοτητα απαντουν στους ρηχους για να τους δειξουν ποσο ρηχοι ειναι!!!! π.χ ο μεγας αντιπροσωπος της κυνικης φιλοσοφιας, ο διογενης (τρομερος φιλοσοφος) ειπε καποτε σε εναν οφθαλμιατρο που εξεταζε το ματι ενος εφηβου κοριτσιου "προσεχε μην εξεταζοντας τον οφθαλμον, πειραξεις την κορην"...και βεβαια εννοουσε την κοπελα κι οχι την κορη του ματιου. το να πειραζε την κοπελα θα ηταν μια ρηχη κινηση διχως ευαισθησια, γιαυτο ο κυνικος(κυνας-->σκυλος= "δαγκωνει για να διορθωσει" οπως ελεγαν για τον εαυτο τους οι κυνικοι) φιλοσοφος στα ισα του το χτυπαει για να μην του δωσει περιθωρια...ρηχαινει εντελως την κατασταση και πεφτουν η μασκες και φενεται παραλληλα και η ρηχοτηα του "αντιπαλου" (ας τον πουμε ετσι). εχω την υποψια λοιπον πως οταν καποιος ειναι κυνικος, ειναι γτ ακριβως θελει να "χτυπησει" και να "ξεγυμνωσει" τη ρηχοτητα που αληθινα επικρατει στους περισσοτερους κατω απο τη δηθεν σοβαροφανεια. κι αυτο ειναι που ΣΙΧΑΙΝΟΝΤΑΝ οι κυνικοι....το δηθεν!!! δν καταλαβαινω γτ το "κυνικος" ειναι πια καπως "κακια" λεξη...ή τεσπα δν ειναι και πολυ κολακευτικο θα ελεγα...

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

Η κιβωτος των αναμνησεων...



Eιναι φορες που θελω να ζω στο παρελθον....σε μια ταινια που ξερω τι θα γινει, μα θα παρατηρω αυτη την απιθανη εξελιξη των γεγονοτων...να βουτηξω στην αβυσσο των αναμνησεων, να ζησω εκει μεσα απ'τον παλιο εαυτο μου. οχι, οχι δν θελω ουτε για αστειο να ανατρεψω το παρελθον, μονο να το δω, να ταξιδεψω και να γελασω στις αξεχαστες στιγμες, να κλαψω οταν νιωθω αυτη την ενταση, να δω τα γελια, τα κλαματα, τους θυμους που εχω προκαλεσει, να ζησω στην ασφαλεια για λιγο αυτης της κιβωτου....του παρελθοντος...κι ομως εχω την υποψια πως λυπες, χαρες, ερωτες, αγαπες, δακρυα, γελια, μ@λακιες της στιγμης ολα αυτα, πια μονο ευτυχια θα μου δινουν! λετε τελικα αυτο να εινια η ευτυχια...?

Οταν σε γνωρισα...





Θυμάμαι που τα μάτια σου άγγιζαν την ψυχή μου
Και αμέσως σου ξεστόμισα εσύ είσαι η ζωή μου
Σκέφτομαι πως συνέχεια σε έχω στην αγκαλιά μου
Και ως τα δυο χείλη σου αγγίζουν τα δικά μου

Την μέρα που σε γνώρισα ποτέ δεν θα ξεχάσω
Μαζί σου όσα έζησα βαθιά μου θα χαράξω

Ποτέ μην έρθει η στιγμή να φύγεις μακριά μου
Γιατί τα αστέρια του ουρανού θα πάρουν την καρδιά μου
Το ξέρεις ότι σ’ αγαπώ ποτέ δεν θα σε αφήσω
Γιατί εσύ αγάπη μου με έκανες να ζήσω ♥

Εξαιρεσεις....


παλιο αλλα καλο και παντα επικαιρο...

Η μέρα κυλάει
Για να 'ρθει η επόμενη να φέρει σκέψεις άλλο αέρα
Και πριν να πιάσεις το νόημα περνάει
Στην αγκαλιά μου έλα
Είναι καλύτερη απ' τις πόλεις η δική μου η τρέλα
Μα πρόσεξε μη μείνεις εκεί

Το ξέρεις μ' αρέσεις, μα μη με πιστέψεις
Σ' αυτόν τον κόσμο που μόνος μου ζω δεν υπάρχουν κανόνες
Μα μόνο εξαιρέσεις

Και ψάχνεις για κάτι
Σε ένα φιλί, σε μια ματιά, σ' ένα χαμόγελο, σ' ένα άδειο κρεβάτι
Κι ας ξέρεις τίποτα δε θα 'ναι εκεί
Μα η αγάπη είναι εδώ
Χτυπάει την πόρτα μας κι εμείς σαν μια γροθιά τ' όνειρό της
Κι αυτή μας δείχνει το άσχημο πρόσωπό της

Το ξέρεις μ' αρέσεις, μα μη με πιστέψεις
Σ' αυτόν τον κόσμο που μόνος μου ζω δεν υπάρχουν κανόνες
Μα μόνο εξαιρέσεις

Άδειο το βλέμμα
Ο πόνος μέσα στο μυαλό, μέσα στο σώμα και στο αίμα
Να μη το δείξεις, να μη μου το πεις
Μα πήγε αργά
Για να τραβήξουμε ξανά κι οι δυο σε αντίθετους δρόμους
Τι κι αν πονάω, τι κι αν πονάς

Γ@μ*στ@υριδια



Και ακους κατι βρισιδια ρε φιλε....πω οι ελληνες πρεπει να εχουμε πρωταθλημα...οχι πεστε μου ποιος αλλος ανθρωπος αλλης εθνοτητας μπορει σε μια προταση να βρισει εσενα, τη μανα, το πατερα, την αδερφη σου, ολο το σοι, το σπιτι σου και μαζι το κρατος την κυβερνηση και επισης χριστοπαναγιες και βαλε...???? ποιος αλλος εκτος απο εναν ελληνα??? σε μια προταση..οχι λογω λεξιογιου(καλα και αυτο ισως) αλλα λογω (κωλο)νοοτροπιας....τελικα το βρισιδι που σε ωφελει??? εκφραζεσαι θα μου πεις, τα βγαζεις απο μεσα σου....στο κατω κατω μεχρι και το αρχαιο θεατρο ειχε κατι βρισιδια κατσε καλα...θα μου το χτυπησεις "δλδ αμφισβητεις τον αριστοφανη που εβριζε"...οχι, καθολου με γεια του και ηταν σιγουρα απειρως ανωτερος μου πνευματικα. αλλα ρε φιλε βρισε, βρισε...βρισε ομως οταν κι εκει που πρεπει, οχι να βριζεις 156 φορες τη μερα για καθε μικροπραγμα που συμβαινει....επειδη σου χηθηκε ο καφες, επειδη ξεχασες το σακουλακι με τα μακαρονια στο σουπερ μακετ και τζαμπα τα πληρωσες, επειδη ο ερμης ειναι αναδρομος (απορια: γτ παντα ειναι ο ερμης αναδρομος, αλλους πλανητες δν εχει??) και θα εχεις κριση στα επαγγλματικα σου(μη σκας ρε μπορει να εχεις "^" στα ερωτικα :P:P:P ), επειδη η τσιχλα trident mystery gum εχασε τη γευση της, επειδη κολλαει το facebook, επειδη την πρωτοχρονια στελνεις χρονια πολλα και το μυνημα παραδιδεται το πασχα μιας και ο ολος πλανητης στελνει μαζι ....δν αντεχω να ακουω κατι μακροσυρτα σεξιστικα, χυδαια βρισιδια με τη παραμικρη, ανουσια μ@λακια. εδω ο κοσμος εχει σοβαρα προβληματα...η βρισια ειναι για να εκτονωθεις, να βγαλεις το θυμο με τα λογια αντι να κανεις καμια βλακεια...που και που χρησιμοποιουνται και για να αναπαραστισουν την πραγματικοτητα....π.χ κωστας=μ@λ*κας...ισχυει καμια φορα....just think of...

Αυγουστος...


Με εκφραζει απεριοριστα??!...

Μα γιατί το τραγούδι να 'ναι λυπητερό
με μιας θαρρείς κι απ' την καρδιά μου ξέκοψε
κι αυτή τη στιγμή που πλημμυρίζω χαρά
ανέβηκε ως τα χείλη μου και με 'πνιξε
φυλάξου για το τέλος θα μου πεις

Σ' αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω
κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος
λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ
ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος
κουράγιο θα περάσει θα μου πεις

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικό
μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε
από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως
που μες τα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκε
κι εγώ ο τυχερός που το 'χει δει

Μες το βλέμμα της ένας τόσο δα ουρανός
αστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεται
μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως
φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται
και φέγγει από μέσα η φυλακή

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Επιδειξη μανα'μ'....!!




Πριν με πιασουν και παλι οι ρομαντισμοι μου (σας εχω τραγουδακι μετα :P ) θελω να ΤΑ ΧΩΣΩ!!! στη γ@μ*μενη κοινωνια μας....οχι για την ελλαδα, παγκοσμια μιλαω κολλητε!! βαρεθηκα αυτη τη κοντρα στην επιδειξη, πριν ηταν οι κοντρες με τα αμαξια [που πορωνονταν τα αγορακια στη ταινια fast and the furius 17, (ποσες ταινιες θα βγαλουν? του που*τη πια! ) ] τωρα κανουμε κοντρες επειδηξης....ποιος εχει καλυτερο κινητο, ποιος εχει περισοοτερα κυβικα αμαξι, περισσοτερα τετραγωνικα σπιτι, αν εχεις touch screen κι αν εχεις δωρεαν facebook για μια αιωνιοτητα και να μπαινεις απο κινητο στα πιο ακυρα σημεια που δν πιανει ντιπ σημα (λες και θα μπαινεις facebook απο τα ιμαλα'ι'α, μη χασεις! )....ολο αγοραζουμε για να εχουμε καλυτερο, αυτοι ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ κατι νεο για να μας το πουλησουν και να μας κανουν πιο εξαρτημενους απο ηληθιες ανυπαρκτες αναγκες. στο θεμα μας...ολοι ειναι επιδειξιες, ποιος εχει τα περισσοτερα, τα καλυτερα τα πιο εξελιγμενα...κανεις δν κοιταει να εξελιξει λιγο τον εαυτο του. τωρα θα μου πεις με την κριση θα σταματησει αυτο...αμ δε!!! δν κοβονται ευκολα οι κακες συνηθειες νικολακη (λεω ενα ονομα τυχαια ε)!! μα γτ να ασχολουμαστε μονο με το πως θα ΦΑΝΟΥΜΕ ΕΥΤΙΧΙΣΜΕΝΟΙ και οχι με το πως ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ??.....γτ πρεπει να φανω ευτυχισμενος και να ειμαι μπιγμενος στη σαχλα???...και αντε χεσ'το αυτο ρε αγορι μου, αλλα γτ πρεπει η εστω φαινομενικη ευτυχια να ειναι συνδεδεμενη με την μ@λακια απειρης ποσοτητος???? ας θεωρουνταν ευτυχια το να εχεις παιδεια ξερω γω ή το να αγαπας....πρεπει ντε και καλα να θεωρειται ευτυχια το smartphone και η πισινα με τις 97 χαζογκομενες με τα μπικινι??? δλδ η μ@λακια-της μ@λακιας-τη μ@λακια-την μ@λακιαν- ω μ@λακια!! (μαλακια στα αρχαια σημαινε ακριβως: "απωλεια πνευματος", να μαθαινουμε και κατι χαχ ).....STOP EPHDEIXEIEIN YOURSELF!!! ας σταματησουμε να προσπαθουμε να φανουμε ευτυχισμενοι, ας προσπαθησουμε να ειμαστε, ειναι πιο δυκολο, πιο αξιο και πολυ πολυ πιο υπεροχο κι αληθινο.....just think of....

Κυριακή, 27 Μαρτίου 2011

Ο λυκος στα 100...



Αχαχα τωρα το προσεξα που κατεβαινα στη σελιδα...ναι 99 αναρτησεις!!! 100 με αυτην τωρα!!!! χαχα..ετσι ετσι!! ας πω μερικα πραγματα γιαυτο. δν θα κουρασω ορκιζομαι. 100 αναρτησεις σε ενα 3μηνο ειναι πολλες, παρα πολλες. το ξερω πως εχει περισσοτερες αναρτησεις απο μπλογκ που ειναι ενεργα για 2 χρονια! και μου το χουν πει πανω απο 5 παιδια, σε στυλ παραπονου πως κανω πολλες αναρτησεις και δν προλαβαινουν να διαβασσουν...ξερω ειναι σκεψεις και ορια δν εχουν ευτυχως ή δυστυχως κι οτι μου ρθει το γραφω. κι οντως επεκταθηκαμε και σε πολλες κατηγοριες, εβαλα ποιηματα, τραγουδια, διδακτικες ιστοριες κτλ...χαιρομαι που ακομα ο λυκος ειναι εδω να τα λεμε, να τα σχολιαζουμε, σκεψη να προκαλουμε. κι εχουμε πολλα να πουμε ακομα. χαιρομαι που τα πηγε τοσο καλα το μπλογκ. ενω δν ηξερα καν αν θα το κρατησω και τωρα εχω παθος και πολλα να πω και να δημοσιευσω....χαιρομαι που μοιραζομαστε τις σκεψεις και δν σταματαμε να ανταλλασουμε αποψεις και να κραταμε μια παρεα (εστω ιντερνετικη ρε φιλε). χαιρομαι, χαιρομαι, χαιρομαι και συνεχιζουμε, εδω θα μαστε να τα λεμε ολα!!! ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ

 θελω να ευχαριστησω τα παιδια που με παρακινησαν, walker (http://thinkingbookgr.blogspot.com/) με ενα μπλογκ που διαβαζω πολυυ κι απο αυτο εμπνευστηκα, και οσους διαβαζετε και σχολιαζετε και εξεταζετε τις ανοργανωτες σκεψεις μου και με βοηθατε...ευχαριστω πολυυυ την κωνσταντινα (http://ntontini.blogspot.com/) που εφτιαξε κι αυτη, μαζι ξεκινησαμε, ενα φοβερο μπλογκ με τρομερες σκεψεις και ειναι πολυ ωριμη για την ηλικια της...σε ευχαριστω που διαβαζεις και σχολιαζεις κωντσαντινα!!μα κυριως που γαφεις και σε διαβαζω εγω!!! ευχαριστω την δεσποινα που σχολιαζει και μου ταραζει τα νερα να βγω απο της σκεψης μου το μονοδρομο να δω κι απο αλλη γωνια, να δω και αλλους κοσμους......διαβαστε την γραφει κι αυτη πολλα σωστα και την διαβαζω ανελλειπως (http://zut-pour-vous.blogspot.com/)...και το πρωτο μπλογκ που διαβασα και ειχα αρχισει να διαβαζω πριν κανω δικο μου και ζηλεψα τοτε και ηθελα μπλογκ, μα τι να γαψω δν ηξερα, διαβαστε να ξεστραυωθειτε γτ τα λεει ωραια ;) http://murmhgki.blogspot.com/ ...

και φυσικα πολλα αλλα μπλογκ που διαβαζω και μ'αρεσουν (παρατηρητης απο την μυρτω http://myrto-parathrhths.blogspot.com/, απο τον γιωργο το http://erevierax.blogspot.com/, το http://meeepblog.blogspot.com/ και αλλα πολλα) . θα μου πειτε "ρε μλκ διαφηση στα αλλα μπλογκ κανεις???" οχι αγορι μου, απλα ΧΩΡΙΣ ΑΛΛΑ ΜΠΛΟΓΚ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚΙΝΓΚ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΜΙΑ ΟΝΕΙΡΟΠΩΛΗΣΗ!!! σας ευχαριστω ολους παιδια, το μπλογκινγκ δν ειναι γραψιμο μονο, ειναι και διαβασμα κι ανταλλαγη σκεψεων και αυτο ειναι που γουσταρω πιο πολυ...σας ευχαριστω λοιπον που μου δινετε να διαβαζω και να σκεφτομαι και για ολα οσα εχω μαθει απο τις αναρτησεις σας....ελπιζω να μαθατε τπτ κι εσεις, εγω απο σας εμαθα και σας ευχαριστω με ολη τη βαθια ειλικρινεια!!!

Θα'μαι κοντα σου οταν με θες...





μη με βρισετε σημερα με τα τραγουδια...συγχωρεστε με για τους συναισθηματισμους μου


Ξύπνησα μες τον ύπνο μου
κι άκουσα δυο φωνές.
Η μια μου είπε ξέχνα την
κι πάψε πια να κλαις.
Μα η άλλη ήταν η δική σου
μες απ` του ύπνου του εφιάλτη τις γραμμές.
Μου λεγε αγάπη μου κοιμήσου
Θα μαι κοντά σου όταν με θες...

Τα χρόνια είναι αμέτρητα
μα είν` η ζωή μικρή.
Συνήθισα να σ` αγαπώ
συνήθισες κι εσύ.
Μα είναι τα χρόνια ένα δοχείο
ένα φθηνό ξενοδοχείο για δυο στιγμές.
Για να χωράει κάπου ο πόνος
τις νύχτες όταν μένω μόνος.
Τις σιωπές μου να μετράω
να σε θυμάμαι όταν πονάω να μου λες
Θα μαι κοντά σου όταν με θες...

Το παραμύθι τέλειωσε
κι αρχίζει η ζωή.
Αχ να ταν η αλήθεια σου
σαν ψέμα αληθινή.
Τι να την κάνω τη ζωή μου
στο παραμύθι θα τη ρίξω να πνιγεί.
Να παραμυθιαστεί η ψυχή μου,
να σε πιστέψει πάλι από την αρχή.
Να σε πιστεύει όταν μ` αγγίζεις,
τις νύχτες όταν ψιθυρίζεις όταν λες
Θα μαι κοντά σου όταν με θες...

Ποσο πολυ σ'αγαπησα ποτε δε θα το μαθεις....


Με εκφραζει...ειναι αυτο καλο ή κακο???? απολαυστε οπως και να 'χει...

Πόσο πολύ, πόσο πολύ,
πόσο πολύ σ’ αγάπησα
πόσο πολύ σ’ αγάπησα
ποτέ δε θα το μάθεις
Απ’ τη ζωή, απ’ τη ζωή,
απ’ τη ζωή μου πέρασες
κι αλάργεψες κι εχάθης
καθώς τα διαβατάρικα
κι αγύριστα πουλιά
Πόσο πολύ σ’ αγάπησα,
ποτέ δε θα το μάθεις
Κι αν δεν προσμένεις να με δεις
κι αν δεν προσμένεις να με δεις
Κι εγώ πως θα ξανάρθεις,
εσύ του πρώτου ονείρου μου
γλυκύτατη πνοή
Αιώνια θα το τραγουδώ,
αιώνια θα το τραγουδώ
κι εσύ δε θα το μάθεις,
πως οι στιγμές που μου ‘δωσες
αξίζουν μια ζωή
Πόσο πολύ σ’ αγάπησα,
ποτέ δε θα το μάθεις

Γη των απουσιων




Τώρα θὰ κοιτάζεις μία θάλασσα.
Ἡ διάθεση νὰ σὲ ἐντοπίσω
στὴ συστρεφόμενη ἐντός μου γῆ τῶν ἀπουσιῶν
ἔτσι σὲ βρίσκει:
πικρὴ παραθαλάσσια ἀοριστία.
Ἐκεῖ δὲν ἔχει ἀκόμα νυχτώσει
κι ἂς νύχτωσε τόσο ἐδῶ
τῶν τόπων οἱ κρίσιμες ὧρες
σπάνια συμπίπτουν.
Κάτι σὰν φῶς καὶ οὔτε φῶς,
ἡ ὥρα τοῦ ἐαυτοῦ σου ἔχει πέσει.
Χορεύουν φύκια
κάτω ἀπ᾿ τὸ τζάμι τοῦ νεροῦ.
Τὰ ρηχά, ἔχουν κι αὐτὰ
τὰ βάσανά τους καὶ τὰ γλέντια τους.
Τώρα θὰ ἔχουν λύσει τὰ μαλλιά τους
οἱ ἁγνὲς ἡσυχίες τριγύρω
μὲ τὴ σιωπή σου θὰ τὶς κάνεις
γυναῖκες σου ἐκπληρωμένες.
Ξαπλώνουν δίπλα σου.
Ἡ σκέψη σου στερεώνει σκαλοπάτια στὸν ἀέρα
κι ἀνεβαίνει. Σὲ κρατάει στὸ ράμφος της.
Ποῦ ξέρω ἐγὼ τὰ εὐαίσθητα σημεῖα τοῦ πελάγους
γιὰ νὰ σὲ καταλάβω;
Θὰ κοιτάζεις μία ἔρημη θάλασσα.
Τὸ βλέμμα σου δὲν παραλλάζει
ἀπὸ πλαγιὰ ποὺ γλυκὰ
καὶ μ᾿ ἀνακούφιση σκουραίνει
κατρακυλώντας μὲς στὴν ἀπομάκρυνση.
Ἀναπνέεις μὲ τὸ στέρνο τῶν μακρινῶν ἠρεμιῶν,
ποὺ ἔχω γι᾿ αὐτὲς διαβάσει
στοὺς πολύτομους κόπους ποὺ ἔδεσα.
Σ᾿ ἕνα ἀβαθῆ σου στεναγμὸ βούλιαξε ἕνα βαπόρι.
Δὲν θὰ ἤτανε βαπόρι. Θὰ ἤτανε σκιάχτρο
στὰ ὑγρὰ περβόλια τῆς φυγῆς
νὰ μὴν πηγαίνουν οἱ διαθέσεις
νὰ τὴν τσιμπολογᾶνε.
Ἡ τερατώδης τοῦ πελάγους δυνατότητα,
ἡ κίνηση τοῦ πλάτους,
φθάνει στὰ πόδια σου ἀφρός,
ψευτοεραστὴς στὰ πρῶτα βότσαλα.
Τοὺς σκάει ἕνα φιλὶ καὶ ξεμεθάει.

Τώρα, θὰ σοῦ ἔχουν πεῖ ὅ,τι εἶχαν νὰ σοῦ ποῦν
Οἱ ἀναδιπλώσεις τῶν κυμάτων
καὶ θὰ ἐπιστρέφεις κάπου.
Θὰ παίρνεις κάποιο χωματόδρομο,
μιὰ ἄλλη ἅπλα,
ἀλλοῦ γυμνὴ κι ἀλλοῦ ντυμένη μὲ βλάστηση.
Ἡ σκέψη σου, μετὰ ἀπὸ τόση θάλασσα,
κατέβηκε ἀπὸ γλάρος,
βάζει τὸ δέρμα τῆς προσαρμογῆς καὶ χάνεται.
Ὅπου εἶναι θάμνος, πράσινη
ὅπου σκοτεινό, σκοτεινή.
Ἐκεῖ ποὺ οἱ καλαμιὲς σπέρνουν ψιθύρους,
ψιθυριστή,
ὅπου περνάει ρίζα, ριζωμένη
ὅπου κυλάει ρυάκι, ρέουσα
κι ὅπου δαγκώνει ἡ πέτρα, πέτρινη.
Στὴν ψυχή σου δὲν φθάνει κανεὶς
οὔτε διὰ ξηρᾶς οὔτε διὰ θαλάσσης.
Αὐτὸ τὸ δισκίο,
τὸ ἀκουμπισμένο στὸ μαῦρο ἀτμοσφαιρικὸ τραπέζι,
ποὺ τὸ περνᾷς κι ἐσύ, ὅπως κι οἱ ἄλλοι, γιὰ φεγγάρι,
ἄσ᾿ το, δὲν εἶναι φεγγάρι.
Εἶναι τὸ βραδινό μου χάπι
τὸ ψυχοτρόπο.

-κικη δημουλα-

Η σημασια της τεχνης....

                                          Miro



Πολλες φορες βλεπουμε πινακες και διαφορες αλλες μορφες τεχνης που δν μας αρεσουν, μας αφηνουν αδιαφορους και λεμε "τεχνη ειναι αυτο τωρα??? κι εγω μπορω να τη ζωγραφισω αυτη τη βλακεια"..πολλοι το εχουν πει για τον παραπανω πινακα και νομιζω πολλοι αναγνωστες το σκεφτηκατε με την πρωτη ματια και γελασατε που απο πανω υπαρχει η λεξη "τεχνη" στον τιτλο. ε λοιπον γτ? γτ νομιζουμε πως η τεχνη ειναι απλα καταπληκτικη αναπαρασταση ενος τοπιου/προσωπου/αντικειμενου??? αυτο ειναι η τεχνη? μια αντιγραφη??? ΟΧΙ! η τεχνη εχει σκοπο να προκαλεσει αναλογα συναισθηματα με αυτα που ενιωσε ο καλλιτεχνης οταν σκεφτιταν το συγκεκριμενο πραγμα, ετσι θα δεις την αποψη του. η τεχνη λοιπον μπορει να θελει να προκαλεσει λυπη, τρομο, παραλογισμο, ξεσπασμα..κι αν το πετυχει, τοτε πετυχε το σκοπο της...ο σκοπος της δν ειναι να πεις "ααααααααααα τι γ@ματη εικονα!!!". οπως και με τα τραγουδια...δν μας προκαλουν ολα χαρα, καποια μας προκαλουν λυπη, πονο, τρομο, αγωνια, ξεσπασμα, θυμο....γτ να εχει η μια μορφη τεχνης διαφορα απο την αλλη? τεχνη δν ειναι?? ...just think of....

Απολογισμος...



οσο πιο πολλα λεω το χαλαω αυτο το ποιημα, που εχει μεσα του μια αλλη σοφια να δειτε...τη σοφια της μικρογραφιας της ζωης, τη σοφια της μιας μερας...

δυο στηλες χαρακωστε
για τις ζημιες της μερας τουτης
και τα κερδη της.

τα σοβαρα νοηματα,
τις φωτεινες σας σκεψεις, τα διαβασματα,
τ' απο τη μια γραμμη στην αλλη
ατεγκτα συμπερασματα,
στη στηλη των κερδων να σημειωσετε.

τα ονειροποληματα
με τα μικρα τους χασματα,
της φαντασιας σας τα ευκολα πηδηματα,
για ολα αυτα της πληξης τα τεχνασματα,
δεν ξερω, μη βιασθειτε,
ισως των αυριανων κερδων τη στηλη χρειασθειτε.

μα τη μερα ολοκληρη που εφυγε
μη γελαστειτε και ξεχασετε
στη στηλη των τρανων απωλειων
να την περασετε.

*ερεβος/κικη δημουλα

Η ιστορια ενος μαχαιριου....

αληθινο αριστουργημα αυτο το ποιημα..λεει μια ιστορια...διαβαστε






Απάνω μου έχω πάντοτε στη ζώνη μου σφιγμένο
ένα παλιό αφρικάνικο ατσάλινο μαχαίρι
-όπως αυτά που συνηθούν και παίζουν οι αραπάδες-
που από έναν γέρο έμπορο αγόρασα στ' Αλγέρι.

Θυμάμαι, ως τώρα να 'τανε, το γέρο παλαιοπώλη,
όπου έμοιαζε με μια παλιά ελαιγραφία του Γκόγια,
ορθόν πλάι σε μακριά σπαθιά και σε στολές σχισμένες,
να λέει με μια βραχνή φωνή τα παρακάτου λόγια:

«Ετούτο το μαχαίρι, εδώ, που θέλεις ν' αγοράσεις
με ιστορίες αλλόκοτες ο θρύλος το 'χει ζώσει,
κι όλοι το ξέρουν πως αυτοί που κάποια φορά το 'χαν,
καθένας κάποιον άνθρωπο δικό του έχει σκοτώσει.

Ο Δον Μπαζίλιο σκότωσε μ' αυτό τη Δόνα Τζούλια,
την όμορφη γυναίκα του γιατί τον απατούσε.
ο Κόντε Αντόνιο, μια βραδιά, τον δύστυχο αδελφό του
με το μαχαίρι τούτο εδώ κρυφά δολοφονούσε.

Ένας αράπης τη μικρή ερωμένη του από ζήλεια
και κάποιος ναύτης Ιταλός ένα Γραικό λοστρόμο.
Χέρι με χέρι ξέπεσε και στα δικά μου χέρια.
Πολλά έχουν δει τα μάτια μου, μα αυτό μου φέρνει τρόμο.

Σκύψε και δες το, μια άγκυρα κι ένα οικόσημο έχει,
είναι αλαφρύ για πιάσε το δεν πάει ούτε ένα κουάρτο,
μα εγώ θα σε συμβούλευα κάτι άλλο ν' αγοράσεις.»
-Πόσο έχει; - Μόνο φράγκα εφτά. Αφού το θέλεις πάρ΄το.

Ένα στιλέτο έχω μικρό στη ζώνη μου σφιγμένο,
που η ιδιοτροπία μ' έκαμε και το 'καμα δικό μου,
κι αφού κανένα δε μισώ στον κόσμο να σκοτώσω,
φοβάμαι μη καμιά φορά το στρέψω στον εαυτό μου...

Ανδρεια...



Παλια συζητηθηκε πολυ....με θυμαμαι φετος να βλεπω ενα ντοκιμαντερ στο σκαι για τη μαχη των θερμοπυλων και βλεπω εναν καθηγητη του cambridge να λεει το εξης "ακομα δν κατανοησαμε γιατι εμεινε ο λεωνιδας εκεινο το βραδυ ενω γνωριζε πως θα χασει, σε τι αποσκοπουσε να πεθανει". συμφωνω κυριε, πρακτικα ειναι εντελως ανωφελο και παραλογο. με πειραξε ομως, οχι πως και καλα για την ελλαδα κι ετσι, με πειραξε που ενας, και καλα, καλλιεγρημενος ανθρωπος (καθηγητης σε ενα απ'τα καλυτερα πανεπιστημια παγκοσμιως, σορρυ κιολας) δν γνωριζε γιαυτο που λεμε ανδρεια ή καλυτερα που λεγοταν, γιατι δν ξερω αν υπαρχει ακομα. στο λεω εγω, οι αρχαιοι εχτισαν τον παρθενωνα, λες να μην ηξεραν πως θα χασουν??? ναι, οσο παραλογο κι αν σου φενεται, οι σπαρτιατες πηγαν καλοθρεμενα προβατα για σφαγη! ηξεραν οτι θα πεθανουν και γιαυτο πηγαν, βεβαια δν παραδοθηκαν, αντισταθηκαν αλλα ηξεραν πως θα πεθανουν. ξερω τι θα μου πεις, "ελα τωρα που δεν υπηρχε καποιο συμφερον!"....ναι υπηρχε, να πεθανουν για τη σπαρτη, κατι που απο παιδια μαθαιναν ποσο σπουδαιο ηταν. κι αυτο θα το αντιληφθεις διαβαζοντας κειμενα συγχρονων της σπαρτης. στη σπαρτη γινοταν μια απιστευτη καλλιεργεια της ιδεολογιας της αυταπαρνησης και της σκληραγωγησης σε υπερβολικο βαθμο. αν πεθαινες στη μαχη με χτυπημα στη πλατη ή καπου αλλου εκτος του στηθους, δν σε τιμουσαν. το ξιφος τους ηταν 60 εκ. γιατι θερουνταν ανανδρο να πολεμας απο πιο μακρια. λεγοταν πως χριεαζοσουν μοναχα δυο σειρες των 8 στρατιωτων μπροστα στη γραμμη για να νικησεις τον οποιοδηποτε. οκ ας μην εξηγησω την αγωγη....για την ανδρεια μιλησαν πολλα μεγαλα μυαλα της εποχης...ανδρεια ελεγαν πως ειναι η καρτερικοτητα στη μαχη, να περιμενεις τη σωστη στιγμη να μην υποχωρεις, να γνωριζεις πως θα δρας, επιγνωση του τι προκαλει φοβο, πως τον προκαλει και πως θα τον αντιμετωπισεις, ανδρεια ηταν να αγκαλιαζεις το φοβο, να μενεις βραχος, η ανδρεια για καποιους τοτε ηταν ανωτερη απ'τη ζωη τους...ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΠΩΣ Η ΑΝΔΡΕΙΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, μη νομιζετε πως ειναι ανδρειο να πηγαινεις σφαζεις εδω κι εκει, ελεος...η ανδρεια εχει χαθει, οχι τωρα, πολλες χιλλιαδες χρονια τωρα..."ω ηρακλειεις, απωλλωλεν ανδρος αρετα"(ω απογονοι του ηρακλη- οπως θεωρουνταν οι σπαρτιατες- χαθηκε η αρετη της ανδρειας) ειπε ο βασιλιας της σπαρτης οταν εφεραν να του δειξουν τον πρωτο καταπελτη...just think of....

Σάββατο, 26 Μαρτίου 2011

Συνομιλιες με το χαρο...



Ειναι καποιοι δρομοι που τους υπηρετει ενας βαρκαρης και σιωπηλος σε οδηγει σε μια βρια πυλη οπου δν εχει γυρισμο. ειναι φορες στη ζωη, που ειναι σαν το σκακι, δν μπορεις να παρεις πισω τις κινησεις. ειναι οι δρμοι με βαρκαρη, με βαρακρη που σε παει και δν σε παιρνει πισω....σαν το χαρο, που σου εδινε ενα ταξιδι χωρις επιστροφη...ετσι ειναι μερικες κινησεις στη ζωη, μερικες καταστασεις, μερικες αποφασεις...τις υπηρετει ο βαρκαρης...just think of....

Eχεις γραψει???



"Nαι βεβαια, εκανα τις ασκησεις στα μαθηματικα, εγραψα μια εργασια πανω στην εθνικη επανασταση....εχμμ...α! γραψαμε εκθεση προχθες".....ΡΕ? ΕΧΕΙΣ ΓΡΑΨΕΙ??? τπτ της προκοπης εχεις γραψει? σκεψεις,αποψεις σου, κατι που σου προκαλεσε την περιεργεια, την αποψη σου για ενα αμφιλεγομενο θεμα....εκατσες να τυπωσεις τη σκεψη στο χαρτι ποτε σου? εκατσες ποτε να βγαλεις μεσα απο ενα στυλο τη ψυχη σου? αναρωτιεμαι πια αν γνωριζουμε γραφη τι θα πει....just think of...

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2011

Κυριε Μοναχε...



Απο προσωπικες εμεπιριες λοιπον, και γνωστους ανθρωπους που μου περιεγραψαν ειδα να εξευτελιζεται κατι που γεννηθηκε να ειναι ιερο. μοναχισμος θα πει, αφιερωση στο Θεο...ναι well, ο Θεος ειναι καταρχας μια πολυπλοκη εννοια που ουτε 0,000000001% δν με κρινω ικανο να μιλησω. ειναι ενα συμβολαιο, ιερο συμβολαιο αφιερωσης και για μενα ο αληθινος μοναχος ειναι κατι αληθινα δυσκολο να επιτευχθει, ενας ανθρωπος που να παλευει ολη μερα για την αγαπη.....ξερετε τι συμβαινει τωρα, καθε απελπισμενος, ισως ομοφυλοφιλος που δν τον αποδεχτηκαν, κατεστραμενες ζωες πανε να γινουν μοναχοι σαν λυση απελπισιας...και αν δν υπαρχει αυτοθυσια κυριε μοναχε το μοναχιλικι παει τζαμπα. δν κανουν τα ρασα τον παπα το ξερουμε...το ποσοι απο σας ειναι μοναχοι, κυριε μοναχε, το ξερει ο θεος και μονο! κι ομως πολλοι απλοι πολιτες που πραγματικα ξερουν αγαπουν, εχουν την ανδρεια να αυταπαρνηθουν, τη σοφια να συμβουλεψουν, την αρετη να διδαξουν, να προκαλουν σκεψεις, να γινονται παραδειγμα...ναι εκει βλεπω μοναχους αληθινους, κυριε μοναχε! μοναχους χρησμενους απο Πανω, οχι απο το σκυπτρο(= τπτ περισσοτερο απο ενα κουφιο κονταρι στολισμενο με χρυσο) ενος επισκοπου. κι τωρα για να μιλησω και στους αλλους κυριε μοναχε που με ενα βαθμο δικιου κατηγορουν ολες τι μονες και τους μοναχους για ολα αυτα τα χαζα που γινονται...ναι οκ, δν ειναι ολοι ετσι και το ξερετε, μα θα μου πειτε "για να πας εκει δν πρεπει να σαι και πολυ στα καλα σου", οχι my friend (που λενε και στο τεξας) απλα προκειται για μια σοφια που δν ειμαστε ικανοι να κατανοησουμε, το οτι εξευτελιζεται απο τον καθε μ----α (αντε να μη βρισω ιερομενους) που επειδη ολα του πηγαν στραβα πηγε να χαραμισθει κι αλλο και να αναμειχθει σε κατι που ουτε καταλαβαινει και να γινει τυπολατρης και ψευτοϊερομενος ειναι δικη του βλακεια, δν φταιει η εννοια του μοναχισμου για αυτο.....τσπ ειπα πολλα, πολλα και κουρασα, απλα με νευριαζουν κατι τετοια...οσοι ομως αληθινα καταλαβαινουν "εγω ειμι η αγαπη" ειπε ο ιησους κι αν αγαπας τοτε ο θεος ειναι εκει...δν χρειαζεσαι τπτ περισσοτερο απο το ομορφοτερο πραγμα του κοσμου, κι αυτο να το κανεις με αγαπη, οχι απο επιβολη...."ο σοφος κανει με τη θεληση του αυτα που οι αλλοι κανουν επιδη φοβουνται τους νομους"....just think of...

Η γαληνη στη φυση...



Και βλεπω απλα πως οι φιλοσοφοι, οι κυνικοι πιστευαν πως η φυση και η ζωη σε αυτην μπορει να σε γαληνεψει. οντως για ποσο αντεχεις να ακους τον ηχο μιας μηχανης??? για κανα-δυο δευτερα! για ποσο αντεχεις να ακους το κελαιδημα των πουλιων στα δεντρα, το αερακι που ταρακουνα τα λουλουδια??? επ απειρον!!! γι ποσο αντεχεις να βλεπεις εναν ουρανοξυστη??? για κανα 5λεπτο με μεγαλο ζορι, για ποσο αντεχεις να κοιτας τον εναστρο ουρανο??? επ'απειρον!!! νομιζω ειναι λογικα αναγκαιο πια να παραδεχτομε πως ειναι στη φυση μας να μας γαληνευει το φυσικο περιβαλλον. δεστε τον ουρανο να σας γαληνεψει, καντε μια βολτα διπλα σε ενα ποταμι, διασχιστε ενα μονο πατι στο βουνο, κολυμπηστε στην ακτη...ολα αυτα μας κανουν αισθανομαστε ομορφα και δν τα βαριομαστε ποτε....η φυση τελικα ειναι καλη "τροφη"....οταν θες να ξεσπασεις βγαινεις εξω να δεις μια θεα, να κοιτας μακρια κι ο θυμος περναει και το προβλημα σηκωνεται ευκολοτερα, ποσο σε βοηθα να κοιτας ως εκει που παει η ματια...just think of...

Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2011

Ψαχνοντας ανθρωπους...



Ειναι ηλθιο να ψαχνεις να βρεις ανθρωπο, ενω αυτο το ειδος εχει πληθος 6.000.000.000 στο πλανητη μας. μαλλον παρανοϊκο ε? χμμμ οκ τοτε στην αρχαια ελλαδα δν υπηρχαν τοοοοοοσοι πολλοι αλλα οκ και παλι ηταν γεμαααατο ανθρωπους. κι ομως ενας ανδρας, που εκανε υπερβολικα λιτη ζωη, στα ορια της αθλιοτητας, ευτυχισμενος με τα λιγα, καθε μερα εψαχνε ανθρωπους. επαιρνε το φαναρι του καθε μερα, μεσα στον ηλιο, αναβε το φαναρι και τριγυρνουσε στους δρομους της αθηνας ψαχνοντας για ανθρωπο. δν τον εβρισκε προφανως, αλλιως δν θα εξακολουθουσε να το κανει τοσο καιρο. κι ομως αυτος ο ανδρας δν ηταν ο οποιοσδηποτε....ηταν ο Διογενης, ενας απο τους μεγαλυτερους φιλοσοφους στον κοσμος...ενας ανδρας που ζουσε λιτα, σε αρμονια με τη φυση, απεχθανοταν τις κολακιες, τη δηθεν ευγενεια, τη διαφθορα του κοσμου και την επιμονη του στο ψεμα...ο διογενης ηθελε την αληθεια κι εκανε ζωη ασκητικη. εψαχνε λεει για ανθρωπους, εψαχνε για ανθρωπους αληθινους, οχι στα σωματικα και βιολογικα χαρακτηριστικα, οχι στην ονομασια, εψαχνε ανθρωπους στην ψυχη, εψαχνε κατι που οντως να ειναι επαξιο να αντιπροσοπευει το, και καλα, ανωτερο αυτο ον. λενε πως οταν ειδε ενα παιδι να πινει νερο απ'τη χουφτα του, ο διογενης εσπασε ολα του τα πυλινα και δν ξαναπιε απο δοχειο. ηταν μαλλον συναισθηματικος, αν και λογικος (απο τις συζητησεις που κανει φενεται)...καποιος που προσπαθησε να δειξει στους συμπλοιτες του πς δν ειναι ανθρωποι, γτ αυτος δν εβρισκε κανεναν και πιθανως δν υπηρχε και κανενας....just think of....

ΝΑΙ ΡΕ, το χαρηκα!!!



Αν και το μπλογκ εχει χαρακτηρα διαφορετικο, με συγχωρειτε αλλα μου εκανε εντυπωση.
Σημερα με μια μικρη βολτα στη περιοχη διαπιστωσα κατι που δν εχω ξαναδει. ελληνικες σημαιες παντου!!! οκ και περισυ ειχαμε εθνικη γιορτη και προπερσυ και γενικα εδω και ποσα χρονια αλλα αυτο δν το εχω ξαναδει...ουτε ο καρατζαφερης να εμενε σε κατι σπιτια να πουμε με 2-3 σημαιες που ειδα!! αλλα το χαρηκα!!! ναι ρε ΠΟΥ****ΤΗ το χαρηκα!!!!! και ξες γτ??? οχι δν ειμαι εθνικιστης....απλα το χαρηκα που ενω βομβαρδιζεται ο ελληνικος λαος καθε μερα απο τους πολιτικους και τους υποκινουμενους δημοσιογραφους με την προπαγανδα "εισαι κλεφτης, εισαι φοροφυγας, εισαι αλητης, κοπριτης, τεμπελχανειο, ρεμαλι" και μ'αρεσε που ο ελληνικος λαος εβγαλε εξω τις σημαιες με περιφανεια απαντωντας "οχι ρε παλιοκοπμλεξαρα, δν ειναι ετσι ο ελληνας επειδη εσυ θες να μου το περασεις! εγω αλλη ελλαδα ξερω". οχι δν λεω πως δν εχουμε κανει μ@λ*κιες σαν λαος αλλα το να μας λενε απο το πρωι ως το βραδυ ποσο ΑΑΧΡΗΣΤΟΙ ειμαστε και ποσο λαμογια και αυτο να το διασυρουν και στην υπολοιπη ευρωπη...να βγαινει ο αλλος και να λεει "κυβερνω εναν διεφθαρμενο λαο", δλδ νταξ οκ εχουμε πολλα στραβα αλλα τουλαχιστον δν ειμασταν ρεζιλι των σκυλιων παντου και ειχαμε στο μυαλο μας μια περιφανεια, οχι εθνικισμο και ρατσισμο απλα μια αγαπη ρε αδερφε....αρκει να μπορεις να ξεχωρισεις την περιφανεια απο τον εθνικισμο και να γνωριζεις τα ορια....κι οχι δν κυλα στις φλεβες μου το αιμα του αριστοτελη, οντως, στους νευρωνες του μυαλου μου ομως κυλουν τα λογια του και οι σκεψεις μου για αυτα. δν κυλα μεσα μου το αιμα του λεωνιδα, κυλα ομως στο μυαλο μου η ιδεολογια του "ή ταν ή επι τάς", μια ιδεολογια που η ψυχρη λογικη δν μπορει να κατανοησει, κι ομως κρυβει μεγαλη σοφια πισω της και ναι χαιρομαι που οι ελληνες ειναι λαος συναισθηματικος, με ευαισθησια κι ενας λαος ζεστος, ανθρωποι με καρδια και στα @ρχ***δια μου τα οικονομικα μας, το οτι υπαρχουν καποια λαμογια που λαδωνουν και κλεβουν τοσο οσο δν παει.  τσπ πολλα ειπα, ισως κανω και λαθος, ειμαι λιγο ψιλοαινθουσιασμενος αυτες τις μερες.....σχωρατε με..

Ποτε δε μ'αφησε ο ουρανος....



Ειναι παντα εκει, εκει ψηλα, η ψευδαισθηση του θολου, κι ομως δν ειναι τπτ περισσοτερο απο τον δρομο προς την αβυσο του απειρου, στα βαθη του συμπαντως. ειναι εκει και τον νιωθεις τον ουρανο. τον κοιτας οταν χαιρεσαι, οταν θελεις να κανεις μια ευχη, οταν θες να παρακαλεσεις, οταν δν σε καταλαβαινουν. βλεπεις το φεγγαρι, τα συννεφα, τα αστρα και σε καθε κατασταση της ζωης σου ταιριαζουν, στον ερωτα, στη θλιψη, την ισχυ της αγαπης, ειναι εκει να σε γαληνευει, να σου θυμιζει ποσο μικρος εισαι μπροστα στο μεγαλειο, να σου θυμιζει πως υπαρχει κατι πιο πανω απο σενα, να σε γεμιζει ευτυχια, ή να σε παρηγορει. κι ομως δειτε το διδαγμα που σας δινει, ακομα και στις πιο συννεφιασμενες νυχτες, παντα ψαχνω να βρω ενα αστερι, εστω αμυδρα κρεμασμενο εκει στο θολο...και παντα βρισκω εστω ενα, κι ας ειναι ο ουρανος γεμααααατος συννεφο...ο ουρανος ποτε δν μου κρυψε ολα του τα αστερια...ποτε....και νομιζω πως κατι θελει να μου πει με αυτο....just think of...

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011

It's a beautiful day!





κλειστε τα ματια και νιωστε αυτα τα λογια, βαλτε τα μεσ'την ψυχη σας, να γινουν κτημα σας, να χαμογελατε πιο πολυ.....


The heart is a bloom, shoots up through stony ground
But there's no room, no space to rent in this town
You're out of luck and the reason that you had to care
The traffic is stuck and you're not movin' anywhere
You thought you’d found a friend to take you out of this place
Someone you could lend a hand in return for grace

It's a beautiful day,
The sky falls and you feel like
It's a beautiful day,
Don’t let it get away

You’re on the road but you’ve got no destination
You’re in the mud, in the maze of her imagination
You love this town even if that doesn’t ring true
You’ve been all over and it’s been all over you

It's a beautiful day,
Don't let it get away
It's a beautiful day,

Touch me, take me to that other place
Teach me love, I know I’m not a hopeless case

See the world in green and blue
See China right in front of you
See the canyons broken by cloud
See the tuna fleets clearing the sea out
See the bedouin fires at night
See the oil fields at first light
See the bird with a leaf in her mouth
After the flood all the colours came out

It was a beautiful day
Don't let it get away
A beautiful day

Touch me, take me to that other place
Reach me, I know I'm not a hopeless case

What you don’t have you don’t need it now
What you don’t know you can feel it somehow
What you don’t have you don’t need it now
Don’t need it now
It was a beautiful day

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011

Δεν υπαρχει make up για την ψυχη [Το πρασινο μυρμηγκι]



Απο το μπλογκ μιας φιλης που διαβαζω τακτικα, και δικια της αναρτηση, την διαβασα τωρα αν και ειναι λιγο πιο παλια... κι επαθα ΠΛΑΚΑ και θελω οπωσδηποτε να την μοιραστω. ευχαριστω σοφια....

http://murmhgki.blogspot.com/2011/02/blog-post_22.html


Το αληθινο προβλημα...



Ειναι φορες που κατι σε καιει πολυ, που αγωνιας, που θες να λυθει ή να πεθανεις, ειναι προβλημα δυσκολο, οχι τυπου "εγραψα 12 μαθηματικα", ειναι χροντρη προβληματαρα που λενε! θα ηταν ομως ευκολοτερο αν γνωριζες το προβλημα! βλεπεις, πολλες φορες το προβλημα ειναι η ιδια η ενασχοληση σου με το προβλημα! τι εννοω??? πως το προβλημα δν ειναι αυτο που νομιζεις αλλα το οτι ασχολεισαι με αυτο, και η ιδια η ενασχοληση σε πιεζει περισσοτερο. εχω την υποψια πως τα προβληματα θα λυνονταν πιο ευκολα αν απουσιαζαν.....σα να τα λεω περιεργα ε??? χαχα...λοιπον το να λυνεις ενα προβλημα υπο τη σκια του ειναι πιο δυσκολο. ενω αμα το λυνεις σε ηρεμη κατασταση, ουσιαστικα το προβλημα απουσιαζει απο το μυαλο σου και το λυνεις χωρις αυτη την πιεση. γιαυτο μας ειναι πιο ευκολο να λυνουμε τα προβληματα των αλλων, γτ απουσιαζουν αυτα τα προβληματα για εμας....just think of...

Η θεραπεια της ψυχης...



Τελικα νομιζω πως το ρευμα ειναι να πηγαινουμε προς το κακο κι εμεις πρεπει να αντιστεκομαστε και να πηγαινουμε προς το καλο. φαινεται πως το καλο ειναι πολυ πιο δυσκολο και θελει προσπαθεια, κι ετσι η ψυχη μας παντα τεινει στο ευκολο το γρηγορο το κακο κι εμεις θελει προσπαθεια να της γυρισουμε το κεφαλι απο την αλλη. η ψυχη , τη βλεπω σαν μια πληγη που αιμοραγει κι εμεις πρεπει να τη θεραπευουμε συνεχως, και μολις την αφηνουμε αρχιζει παλι να σκοτωνει τον εαυτο της...μη με ρωτατε για την ψυχη δν ξερω. υποθετω πως η τροφη της ειναι αορατη, υποθετω πως τα γιατρικα ειναι αορατα...

Κυριακή, 20 Μαρτίου 2011

Κανε τον κοπο...



Γεμισαμε με περιφρονητες, με πατογνωστες, με πανεπιστημονες επι παντος επιστητου...γεμισαμε με ανθρωπους που δεν δινουν σημασια σε οτι δν εχουν μπει στον κοπο να κατανοησουν. που περιγελουν το καθε τι χωρις να δουν τι ειναι, χωρις να κανουν τον κοπο. ειναι αυτοι που δν μπαινουν στον κοπο να ακουσουν τι εχει καποιος να τους πει, που δεν μπαινουν στον κοπο να ακουσουν ενα μικρο παιδι, ή μαλλον να το πιστεψουν, που δεν μπαινουν στον κοπο να ασχοληθουν με τον καθενα που ερχεται και τους ζητα και τους χρειαζεται, που δεν μπηκαν στον κοπο να ακουσουν ενα παιδικο παραμυθι και να διαπιστωσουν με εκπληξη πως τα παραμυθια ειναι στην πραγματικοτητα βαθια φιλοσοφια. που δεν μπαινουν στον κοπο να νοιαστουν γτ νομιζουν πως ολα ειναι οκ...και δεν ειναι. μπειτε στον κοπο, μπειτε στον κοπο να κανετε το οτιδηποτε σας εμφανιζεται και σας ζητα....μπειτε στον κοπο...just think of...

Ο Προσκυνητης...




Τα βουνά περνάω 
και τις θάλασσες περνώ 
Κάποιον αγαπάω 
Δυο ευχές κρατάω 
και δυο τάματα κρατώ 
Περπατώ και πάω 

Κάποιος είπε πως η αγάπη 
σ' ένα αστέρι κατοικεί 
αύριο βράδυ θα 'μαι εκεί 
Κάποιος είπε πως ο έρωτας 
για μια στιγμή κρατά 
αύριο βράδυ θα 'ναι αργά 

Στα πουλιά μιλάω 
και στα δέντρα τραγουδώ 
Κάποιον αγαπάω 
Κι όταν τραγουδάω 
προσευχές παραμιλώ 
περπατώ και πάω 

Κάποιος είπε πως ο δρόμος 
είναι η φλέβα της φωτιάς 
ψυχή μου πάντα να κυλάς 
Κάποιος είπε πως ταξίδι 
είναι μόνο η προσευχή 
καρδιά μου να 'σαι ζωντανή 

Κάποιος είπε πως η αγάπη 
σ' ένα αστέρι κατοικεί 
αύριο βράδυ θα 'μαι εκεί 
Κάποιος είπε πως ο έρωτας 
για μια στιγμή κρατά 
αύριο βράδυ θα'ναι αργά

Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011

Ο λυκος που ξαποστασε και οι αναρτησεις.



Θα παρατηρησατε ολοι πως για 2 εβδομαδες περιπου δν εγραφα, ναι εγιναν πολλα πραγματα και θα γινουν κι αλλα και δν ξερω αν θα βρισκω τον χρονο. παντως για να το ξερετε το λεω, το μπλογκ θα συνεχιζει παντα, αν ειναι να ληξει θα σας το ανακοιωνσω εγω ο ιδιος (πραγμα που μου μοιαζει απιθανο προς το παρον και αν και δν βλεπω τον λογο να γινει ουτε στο μελλον χαχα), οποτε αμα περναει καιρος χωρις να γραφω κατι θα εχει γινει και θα επανερχομαι. εδω ειμαστε λοιπον παλι και συνεχιζουμε...

και τωρα για τη δημοσκοπηση, με την οποια προσπαθησα να κατανοησω το περιεχομενο των αναρτησεων που σας αρεσουν περισσοτερο. διαπιστωνω πως ολα σας αρεσουν και χαιρομαι για αυτο. βασικα βγαινουν ισα τα αποτελεσματα (2 ψηφοι, 25%) σε καθε κατηγορια. συνολικα ψηφισαν 8.

φιλοσοφικα-διδακτικα
αυθαιρετες/αυθορμητες/ακυρες
σχολια/καυτηριασμος
πιο "ρομαντικες", με ανωτερες εννοιες

τωρα εγω θα ηθελα, σαν σχολια σε αυτη την αναρτηση να μου πειτε και με λογια ποια σας αρεσει και αν θελετ κατι να αλλαξει κτλ

φυσικα αντικαθιστω τη δημοσκοπηση με μια νεα....

Οταν λειπει...



"Οταν λειπει ο εαυτος σου, ο Θεος ειναι παρον"

νομιζω πως γραφοντας περισσοτερα απο το γνωμικο το ιδιο, χαλαω την αναρτηση.....οταν δν σκεφτομαστε μονο εμας, οταν νοιαζομαστε για τους αλλους, οταν αγαπαμε...... ;) just think of...

Eυτυχια το πιο σπουδαιο!



Σορρυ ρε (Αριστο)τελη αγορι μου, ειμαι μεγαλος ζηλιαρης, το ξερω, το παθαινω αυτο με σας τους "μεγαλους"...θα ξηγηθω στα παιδια αμεσως: αυτα που θα πω για πρωτη φορα στο μπλογκ δν ειναι δικες μου σκεψεις αλλα ενος πανσοφου ανδρα που ζουσε εδω διπλα στη χαλκιδικη, και ειπε αυτα πριν 2.500 χρονια, αυτα που εγω και η ανθρωποτητα γενικα ποτε δεν θα σκεφτομασταν ουτε στον 56ο αιωνα...βλεπετε το μυαλο δν εχει χρονο. και θα παρω εδω την φραση του, την πιο σπουδαια που ειπε κατα τη γνωμη μου..."σπουδαιοτατον των παντων αγαθων εστι η ευδαιμονια" και για αυτους που δν ξερουν αρχαια "σπουδαιοτερο απ'ολα τα αγαθα ειναι η ευτυχια". ωραια φραση, παθαινετε κι εσεις ειμαι σιγουρος αυτο που παθαινω κι εγω οταν διαβαζω γνωμικα και ρησεις. ξαφνικα σου ανοιγουν τα ματια, χωρις να ξερεις τι εννοει, ομως ξερεις πως ειναι αληθεια, σαν απο ενστικτο, σου μοιαζει τοσο σωστο και δν ξερεις γτ...βλεπετε οι σοφοι ειναι λιγομιλητοι, σκεφτονται πολυ και μιλανε λιγο, σε δυο λογια σου συμπηκνωνουν το νοημα του κοσμου.....αχ αχ πολυλογωωωω!!! παμε στο ψιτο! βουρ! λοιπον που λετε γιατι εχει δικιο ο αριστοτελης? επειδη ειναι ο αριστοτελης?? μπα....εχει παντως μια φοβερη εξηγηση στο εργο του "ηθικα νικομαχεια" (οι θεωρητικοι της γ'λυκειου τα ξερουν απο 1ο χερι χαχα)....η ευτυχια ειναι το μονο πραγμα που θελεις να κατακτησεις! why??? γτ οτι αποκτας το αποκτας επειδη νομιζεις πως θα σε κανει πιο ευτυχισμενο, και το θελεις χαρη της ευτυχιας, ομως την ευτυχια την θελεις για την ιδια, για τον ιδιο της τον εαυτο! ειναι λοιπον αυτο που ζητας, και για χαρη του αποκτας οτι αποκτας, ομως το ιδιο ειναι το μονο που σε ενδιαφερει και θα σε κανει ευτιχσμενο!!! εγω θελω μονο να συμπληρωσω πως οτι κανετε και το κανετε για το ιδιο και οχι για να πετυχετε κατι αλλο, οτι αγαπατε ειλικρινα, τοτε ναι θα ερθει η ευτυχια.....η ευτυχια ειναι λοιπον το πιο σπουδαιο...να ειστε ευτυχισμενοι!!! 

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011

Και με τρομαζει....



...το μυαλο μου. με τρομαζουν οι σκεψεις κι η αληθεια...μεχρι να συμφιλιωθω. αχ παππου ποσο δικιο εχεις...σου ειπα "η αληθεια ποναει" και μου απαντησες αυστηρα "οχι γιωργακη, η αληθεια ειναι το σωστο! γιατι να ποναει??".....κι ομως το δυσκολο τελικα δεν ειναι π.χ να διαβασεις την θεωρια της σχετικοτητας, το δυσκολο ειναι να την καταλαβεις, μετα αφου ειναι αναγκαστικα αληθεια δν μπορεις να την διαψευσεις και μετα ερχεται το δυκολοτερο: να συμφιλιωθεις με την αληθεια, να το συνιθισεις, να μην σου φενεται τρελο. κι ολο αυτο μου συμβαινει κι ολο φοβαμαι, διαβαζω κατι και τρομαζω, ισως επειδη δν εχω καποιον να το μοιραστω, ποιος καθεται να συζητησει μαζι σου σχετικοτητα??? ποιος? οχι, εγω ειμαι ο συντακτης εδω, εγω θα απαντησω, ΚΑΝΕΙΣ my friend (που λενε και στο τεξας)!!! μα δν πειραζει  κι εγω δν θα θελα να συζητω μονο τετοια, αλλα οκ μια κουβεντουλ κακο δν κανει ε? 

Kαι τα μυαλα.....ελευθερα!!!!



Και πατε πισω στο χρονο (περιεργο ε? "ο χρονος δεν υπαρχει"-Αινσταιν- χαχα) εκει στις απαρχες, να δουμε ποια ηταν τα μυαλα, ποια ηταν τα ΑΛΗΘΙΝΑ μυαλα, οι αληθινες αυθεντιες. μα και τωρα εδω, νομιζουμε πως με ενα πανεπιστημιο, 100 ντοκτορα ειμαστε επιστημονες....μαλλον ΟΧΙ! εγω τουλαχιστον απ'οσο βλεπω τα μεγαλα μυαλα εδειχναν μεγαλη αδιαφορια για ολα αυτα...τα αληθινα μυαλα ηταν αλλου. αυτοι οι καθηγητες και ολοι οι αλλοι μπαινουν σε καλουπια, κολλανε, ξαναμασανε τις μεγαλες ανακαλυψεις που ηδη εχουν γινει και τις ξανακαταγραφουν για 267946606109258257379η φορα. δεστε και μονοι σας ο θαλης ο μηλισιος, δν ειχε σχεση με τους διανοουμενους της εποχης του, ο σωκρατης, γιος λιθοξοου, δεν εγραψε ουτε διαβασε ποτε, τριγυριζε στους δρομους, παρατηρουσε τον κοσμο, τις συμπεριφορες, τα προβληματα, εδειχνε πληρη αδιαφορια για τα υλικα αγαθα και τις απολαυσεις, σε αντιθεση με την φορτωμενη μορφωση που επαιρναν ολοι στην εποχη του, αυτος αμορφοτος, ειναι σημερα(και θα ειναι παντα πιθανως) ο μεγαλυτερος φιλοσοφος που εζησε ποτε, η προσωποποιηση της φιλοσοφιας. παμε στον πλατων και τον αριστοτελη, ναι αυτοι και οι δυο τους ελαβαν τη μεγαλυτερη μορφωση που  υπηρχε στην εποχη τους, αλλα εκαναν και μεγαλο εργο, μαλιστα θα ελεγα πως ο αριστοτελης ειναι ο μονος ανθρωπος που υπηρξε πραγματικα ΠΑΝΤΟΓΝΩΣΤΗΣ για την εποχη του. και προχωραμε, παμε στον νευτωνα, απο μικρος ανυπακουος στους κανονες, εκανε μονος του πειραματα, θεμελιωσε αργοτερα την νευτωνεια φυσικη (μηχανικη) και ουσιαστικα χωρις αυτον ο αινσταιν δν θα εκανε τπτ, επισης θεμελιωσε την μαθηματικη αναλυση, εναν τρομερο κλαδο. ο δαρβινος, αδιαφορος απο μικρος, του αρεσε να παρατηρει τη φυση και τα παντα τον αφηναν εντελως αδιαφορο. ο αινσταιν, μισουσε τις αυθεντιες κι εγινε μιστητος σε πολλους συγχρονους του, ανυπακουος, δεν δεχοταν παρατηρησεις, δεν τον ενοιαζαν οι θεσεις και τα διδακτορικα, ταξιδευε το μυαλο του...κι ομως χωρις αυτον η φυσικη θα εμενε στην απλη μηχανικη, τον ηλεκτρισμο και τη θερμοτητα....με λιγα λογια αστροφυσικη παπαλα! ηταν αλλου αυτοι, γιατι αραγε??? οι αλλοι εμεναν κολλημενοι, δν αφηναν το μυαλο τους...αυτοι ηξεραν να ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ....περιτο να πουμε πως ολοι τους στην εποχη τους κατηγορηθηκαν για διαφορα χαζα πραγματα! ξερετε ομως γιατι??? γιατι δεν ηταν απο εκεινη την εποχη, ηταν αιωνες μπροστα, πολυ πολυ πολυ πιο μπροστα απο μας.....τα μυαλα πρεπει να ειναι ελευθερα και με την σκεψη θα δεις την αληθεια οχι με την αντιγραφη και την αποστιθηση....just think of....

Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2011

Παλατια...




Κι εβαλες γερα θεμελια, και ελεγξες απειρες φορες, αν ειναι ορθα ή μηπως σε πλανη μπηκες. κι εβαλες τουβλα και σοβα κι ασβεστη και πανακριβα υλικα και προχωρουσε η δουλεια σου σταθερα. εφερες πλουτο απο χωρες μακρινες, κοσμους ξεχασμενους, κοσμους ασυλληπτους, υλη μαγικη και στολισες. εβαλες γαλαζιο ουρανο, ουρανιο τοξο, ηλιο λαμπερο, χαριτωμενα συννεφακια. υψωσες σημαιες. εχτισες ενα παλατι, το παλατι των ονειρων σου (εννοω τα ιδια σας τα ονειρα, οχι οπως το ονειρευοσασταν χαχαχα), βασισες ιδεες, φιλιες, αγαπες, γνωσεις, εχτισες την ζωη....αχ μια λεξουλα να ξερες μονο τι κανει, ποσα παιρνει πισω, και ριχνει κεραυνο και φαιρνει τρικυμια, θυελα, οργη και καταρεει το παλατι, και πεφτει σκοταδι και σβηνει ο ηλιος, και σε εγκαταλειπει ο ουρανος, σβηνουν τα φωτα του κοσμου...η ευτυχια ειναι αγνωστος επισκεπτης πια.....ετσι καταρρεουν τα παλατια, τα ονειρα, οχι δν καταρεουν ολα, μα σε αυτους που συμβαινει το παραπονιουνται τοσο που θα πιστεψετε πως ολα καταρρεουν στο τελος...οχι, ετυχε σε καποιων τη ζωη...:(

Τρίτη, 1 Μαρτίου 2011

Ανοιξε την αγκαλια σου....



Ανοιξε την αγκαλια σου γιαυτον που σε χρειαζεται, γιαυτον που θελει να χωθει, να κλαψει, να σου πει να εξομολογηθει, γιαυτον που μετανιωσε, εχε την αγκαλια σου ανοιχτη, χαζες κακιες που σε τπτ παρα μονο σε επειδηξη δν ωφελουν μην σπαταλας το χρονο. ανοιξε και δεξου αυτον που ζητα λυτρωση, θα'ναι δυστηχησμενος αν δν του τη δωσεις, αν δν τον συγχωρεσεις...ανοιξε την αγκαλια σου να περιμενεις αυτον που την ζητα, ακποιος εκει εξω σε χριεαζεται, καποιος αχ, πως ποθει να σκλαβωθει στα χερια σου....μην κατεβασεις τα χερια αν δν χωθει μεσα....

Ο Θεος κι ο επιστημονας...



[σημειωση: εχω εκφρασει απειρες φορες τις αποψεις μου γιαυτο το θεμα...αν και ασχολουμαι πολυ με την επιστημη και αποδεχομαι (αλιμονο) καθε θεωρια της, δεχομαι το θεο και πιστευω βαθια. δικη μου αποψη. δν εχω κατι με την αθεϊα, μαλιστα συναναστρεφομαι τοσους αθεους που με θεωρω εξαιρεση πλεον :P. δν εχω να σας περασω καποιο μυνημα λοιπον, απλα αυτη η ιστοριουλα μου αρεσε πολυ και μου κεντρισε το εδνιαφερον, διαβαστε:]

Μια μερα ενας επιστημονας πηγε στο Θεο και του ειπε "θεε μου, δν σε χρειαζομαστε πια, ξερουμε πως δημιουργηθηκε ο κοσμος, μπορουμε να φτιαξουμε ζωη απ'την αρχη"
"πολυ ενδιαφερον αγαπημενε μου" του ειπε γελαστα ο Θεος, "για δειξε μου, θελω να δω!"
"ε να, δεν ειν'τιποτα, οπως εσυ παιρνουμε χωμα...." και πηρε χωμα αρχιζοντας να πλαθει ενα ανθρωπινο σωμα.
ο Θεος τον σταματησε "οχι οχι!! παρε ΔΙΚΟ ΣΟΥ  χωμα!"

justh think of.....